W badaniu 181 studentów z zaburzeniem adaptacyjnym iCBT-UP poprawiało objawy oraz funkcjonowanie akademickie, a część efektów była związana ze zmianami w unikaniu doświadczeń i samowspółczuciu.
Thew zwraca uwagę, że literatura wiąże dobre zaangażowanie z lepszymi wynikami, ale nadal brakuje zgody co do jego definicji i pomiaru.
Do randomizacji włączono 42 osoby. Nie stwierdzono istotnej różnicy między grupami w głównym wyniku nasilenia bezsenności; odnotowano natomiast istotną różnicę dla senności dziennej, korzystną dla warunku z dodatkowym światłem. Przy drugim pomiarze dane dostarczyło 20 osób.
Badanie obserwacyjne w warunkach rutynowej praktyki ambulatoryjnej (serwis inTHERAPY) oceniło efektywność CBT u pacjentów z objawami lęku i depresji ze współistniejącymi zaburzeniami osobowości i bez nich. Wyniki wskazują, że diagnoza zaburzenia osobowości nie była niezależnym predyktorem gorszych efektów po uwzględnieniu nasilenia wyjściowego.
Randomizowane badanie kontrolowane (N=60) przeprowadzone w Chinach wykazało, że jednodniowy warsztat CBT (ODCBT) u dorosłych z dużym zaburzeniem depresyjnym (MDD) przyniósł istotną redukcję objawów depresyjnych (PHQ-9) i lękowych (GAD-7) w porównaniu z listą oczekujących, utrzymującą się w 4-tygodniowej obserwacji.
Nowa metaanaliza objęła 15 randomizowanych badań i 1737 uczestników. Wynik jest interesujący, ale bardziej precyzyjny niż proste stwierdzenie, że „AI działa w psychoterapii”.
Istotny efekt sesja×leczenie wystąpił dla postrzeganych przez kobiety zachowań bezpiecznego przywiązania partnera (β=0,02 na sesję; p=.012), ale nie dla ich własnych zachowań. Zarówno własne, jak i partnerskie postrzeganie zachowań bezpiecznego przywiązania przewidywało poprawę dopasowania diadycznego.
Cyfrowe interwencje mają jeden stały problem: sama dostępność nie gwarantuje zaangażowania. To badanie sprawdzało, czy gamifikacja może pomóc połączyć naukę umiejętności z większą atrakcyjnością korzystania z programu. Wynik jest obiecujący, ale nadal wstępny.
Efekty głównych wyników wynosiły d=0,25–0,35 względem aktywnej kontroli i d=0,43–0,58 względem listy oczekujących. Efekty dla afektu, lęku uogólnionego i objawów depresyjnych były ograniczone.
W dyskusji o bezpiecznym AI w zdrowiu psychicznym często skupiamy się na tym, czy model wygeneruje dobrą lub złą odpowiedź. Nowy eksperyment pokazuje drugi poziom problemu: użytkownik może inaczej oceniać narzędzie już dlatego, że interfejs jasno mówi o prywatności i granicach zawodowych.