Gotowość do samoujawniania miała najsilniejszy unikalny związek z komfortem; związek WSD–FC był silniejszy przy wyższej antropomorfizacji. Analiza odwrotnego modelu nie rozstrzygała kolejności czasowej.
Efekty głównych wyników wynosiły d=0,25–0,35 względem aktywnej kontroli i d=0,43–0,58 względem listy oczekujących. Efekty dla afektu, lęku uogólnionego i objawów depresyjnych były ograniczone.
W dyskusji o bezpiecznym AI w zdrowiu psychicznym często skupiamy się na tym, czy model wygeneruje dobrą lub złą odpowiedź. Nowy eksperyment pokazuje drugi poziom problemu: użytkownik może inaczej oceniać narzędzie już dlatego, że interfejs jasno mówi o prywatności i granicach zawodowych.
Cyfrowe CBT może obniżać objawy depresyjne w populacji studentów zagranicznych. Najciekawsze w tym badaniu jest jednak połączenie skuteczności z bardzo niskim poziomem kontaktu z terapeutą: uczestnicy pracowali samodzielnie, a badanie nadal wykazało większą poprawę objawów depresyjnych niż w grupie oczekującej.
Najważniejszy wynik nie brzmi „AI działa”. Przegląd pokazuje raczej, jakie cechy zwiększają użyteczność chatbotów i gdzie pojawia się problem: zaangażowanie często maleje, gdy odpowiedzi są nietrafne lub niedopasowane.