Spośród 73 osób 28 zaklasyfikowano jako przypadki, w których interakcja z AI pogarszała psychozę. W tej grupie pierwszy epizod psychozy dotyczył 17 z 28 osób (60,7%), a 18 z 28 przypadków (64,3%) zaklasyfikowano jako AI pełniące rolę wzmacniacza. W 15 przypadkach (53,6%) udokumentowano ChatGPT, a 24 z 28 przypadków (85,7%) wystąpiły po maju 2024 r.
Badanie opublikowane w Science pokazuje, że problemem AI używanej do porad nie musi być tylko błąd faktograficzny. Nadmierne potwierdzanie perspektywy użytkownika może wpływać na jego ocenę własnego zachowania: w trzech prerejestrowanych eksperymentach z udziałem 2405 osób sykofantyczne AI zwiększało przekonanie uczestników, że mają rację, a jednocześnie zmniejszało gotowość do przyjęcia odpowiedzialności i naprawy konfliktu.
Do randomizacji włączono 42 osoby. Nie stwierdzono istotnej różnicy między grupami w głównym wyniku nasilenia bezsenności; odnotowano natomiast istotną różnicę dla senności dziennej, korzystną dla warunku z dodatkowym światłem. Przy drugim pomiarze dane dostarczyło 20 osób.
Sierpniowe badanie w Nature Medicine przedstawia SIM-VAIL — skalowalny sposób testowania chatbotów w wieloturowych rozmowach z symulowanymi profilami podatności psychicznej. Wynik jest ważny dla psychoterapii cyfrowej: bezpieczeństwo nie jest wyłącznie cechą modelu, lecz zależy także od tego, z kim i w jakim kontekście model rozmawia.
Współwystępowanie BPD i zaburzeń odżywiania jest klinicznie złożone. Autorzy przeglądu znaleźli osiem badań dotyczących DBT w tej populacji. Wyniki są obiecujące, ale dowody są heterogeniczne, a wiele badań łączy DBT z innymi elementami leczenia.
Zerwania przymierza terapeutycznego nie są wyłącznie chwilowym zakłóceniem relacji. W tej metaanalizie większa liczba mierzonych zerwań była związana z gorszym wynikiem psychoterapii. Badanie nie odpowiada jednak na pytanie, czy naprawienie zerwania usuwa ten związek.
Standardowa CBT na koszmary jest zwykle dłuższą interwencją, podczas gdy podstawowa opieka psychiatryczna pracuje często w krótkich kontaktach. Autorzy opisują, jak próbują zmniejszyć tę lukę: poprzez skrócone formaty, pracę w podstawowej opiece oraz wideoterapię po ostrym zdarzeniu traumatycznym. To materiał o wdrażaniu i wykonalności, nie o skuteczności CBT-N jako takiej.
W leczeniu PTSD nadal około 40% osób nie odpowiada na terapię. Ten przegląd nie pyta jednak, która metoda jest najlepsza. Zamiast tego sprawdza, jak badacze mierzyli zmianę w trakcie psychoterapii. W 115 badaniach dominowały Prolonged Exposure i Cognitive Processing Therapy, a pomiary wykonywano często sesja po sesji.
W badaniu internetowej grupy samopomocowej opartej na CBT uczestnicy spotykali się siedem razy przez wideokonferencję. Program łączył techniki CBT z wymianą doświadczeń. W grupie COS spadek objawów depresji był duży, a zmniejszenie myśli samobójczych utrzymywało się w obserwacji trzymiesięcznej.
Nowa synteza jakościowa przesuwa uwagę z pytania „czy zerwania są złe?” na pytanie „jak ludzie przeżywają zerwanie i co pomaga je naprawić?”. W dziesięciu badaniach powtarzały się trzy obszary: zagrożenie bezpieczeństwa i zaufania, nadawanie znaczenia temu, co się wydarzyło, oraz naprawa poprzez uznanie problemu, dialog i współpracę.