Legenda systemu: co oznaczają moduły, typy dowodów, status pełnego tekstu, synteza i ocena metodologiczna.
To publiczny, tylko-do-odczytu system porządkowania opublikowanego korpusu opracowań badawczych z zakresu psychoterapii, DBT, CBT, ACT, psychoterapii cyfrowej i AI. Jego zadaniem jest pokazanie, co znajduje się w korpusie, skąd pochodzi dana informacja i czego nadal nie wiadomo.
System ma charakter kuratorowanego korpusu i rejestru twierdzeń (Claims Traceability), a nie automatycznej metaanalizy całej literatury światowej. Pełne zasady doboru, kryteria włączenia i procedurę oceny opisuje Protokół metodologiczny korpusu →.
FACT — twierdzenie bezpośrednio powiązane z informacją ze źródła.
INTERPRETATION — interpretacja lub uogólnienie redakcyjne.
SYNTHESIS — jawnie oznaczona synteza informacji z wielu badań; nie oznacza automatycznie meta-analizy.
UNCERTAINTY — ograniczenie, brak danych albo zakres, którego nie można rozstrzygnąć.
COMMENT — komentarz redakcyjny.
W tym systemie „luka” oznacza niski poziom pokrycia danego sygnału w naszym korpusie. Jest to sygnał do dalszego sprawdzenia, a nie twierdzenie, że cała nauka nie zna odpowiedzi.
Dlatego moduł rozróżnia coverage (ile publikacji pasuje do sygnału) od uncovered (ile nie pasuje). Bez zewnętrznego benchmarku nie wyznaczamy arbitralnego „procentu luki”.
Tak. Najbardziej użyteczny jest jako tłumacz, organizator i asystent krytycznego czytania. Powinien korzystać przede wszystkim z maszynowych relacji source → study → finding → claim → synthesis, a nie traktować płynnego tekstu jako dowodu sam w sobie.
LLM nie powinien automatycznie nadawać risk of bias, tworzyć rankingu terapii ani utożsamiać braku danych z brakiem efektu.
Najbardziej przydatna ścieżka to: Pytanie → Badania → Dowody → Evidence Synthesis → Argument Map → ręczna ocena metodologiczna → źródło pierwotne.
System pomaga przygotować materiał roboczy, ale ostateczna interpretacja powinna być oparta na lekturze źródeł, odpowiednim narzędziu oceny jakości i właściwej metodzie syntezy.