Spośród 73 osób 28 zaklasyfikowano jako przypadki, w których interakcja z AI pogarszała psychozę. W tej grupie pierwszy epizod psychozy dotyczył 17 z 28 osób (60,7%), a 18 z 28 przypadków (64,3%) zaklasyfikowano jako AI pełniące rolę wzmacniacza. W 15 przypadkach (53,6%) udokumentowano ChatGPT, a 24 z 28 przypadków (85,7%) wystąpiły po maju 2024 r.
Do randomizacji włączono 42 osoby. Nie stwierdzono istotnej różnicy między grupami w głównym wyniku nasilenia bezsenności; odnotowano natomiast istotną różnicę dla senności dziennej, korzystną dla warunku z dodatkowym światłem. Przy drugim pomiarze dane dostarczyło 20 osób.
W leczeniu PTSD nadal około 40% osób nie odpowiada na terapię. Ten przegląd nie pyta jednak, która metoda jest najlepsza. Zamiast tego sprawdza, jak badacze mierzyli zmianę w trakcie psychoterapii. W 115 badaniach dominowały Prolonged Exposure i Cognitive Processing Therapy, a pomiary wykonywano często sesja po sesji.
W pilotażowym badaniu 50 osób z BPD i niedawnymi samouszkodzeniami nieobjętymi intencją samobójczą ukończyło 9-tygodniowy program MBCT-NSSI. Częstość NSSI zmniejszyła się istotnie, ale brak randomizacji, brak aktywnej kontroli i nierówne okresy obserwacji sprawiają, że wynik pozostaje wstępny.
Przegląd systematyczny objął siedem przeglądów i trzy RCT dotyczące specjalistycznych oraz kompleksowych interwencji psychospołecznych we wczesnych fazach ciężkich zaburzeń. Najmocniejsze dowody dotyczą wczesnej psychozy; w BPD dane są znacznie skromniejsze, ale wskazują na możliwość poprawy zaangażowania w leczenie.
W grupie 41 pacjentów leczonych stacjonarnie DBT autorzy śledzili napięcie wewnętrzne i dysocjację niemal w czasie rzeczywistym. Wyższa dysocjacja wiązała się z samouszkodzeniami, a zarówno napięcie, jak i dysocjacja rosły w dniach z silniejszymi myślami samobójczymi.
Naturalistyczne badanie 288 osób z zaburzeniami z klastra B porównało funkcjonowanie pacjentów otrzymujących MBT lub DBT. Liczba wizyt w SOR spadła z 119 przed leczeniem do 37 w pierwszym roku terapii, ale różnice między terapiami nie mogą być interpretowane przyczynowo, ponieważ sposób przydziału nie był losowy.
W wieloośrodkowym randomizowanym badaniu w Anglii 336 osób z prawdopodobnym zaburzeniem osobowości przydzielono do maksymalnie 10 sesji Structured Psychological Support (SPS) albo wzmocnionej opieki standardowej. Po 12 miesiącach nie stwierdzono różnicy w głównym wyniku funkcjonowania społecznego, a interwencja nie spełniła kryterium opłacalności.
W obserwacyjnym badaniu 155 nastolatków oceniono wdrożenie krótkiej interwencji kryzysowej Gold Card SA. W sześciu miesiącach po interwencji liczba wizyt w oddziale ratunkowym była o 90% niższa niż w sześciu miesiącach przed nią; równocześnie poprawiły się wybrane wskaźniki obciążenia psychicznego. Bez grupy kontrolnej nie można jednak przypisać tej zmiany samej interwencji.
W próbie 45 dorosłych osób z BPD trudności regulacji emocji statystycznie wyjaśniały związek między przeciwnościami w dzieciństwie a negatywną pilnością — skłonnością do impulsywnego działania pod wpływem silnego dystresu. Ponieważ badanie było przekrojowe, wynik jest zgodny z hipotezą mechanizmu, ale nie stanowi dowodu mechanizmu przyczynowego.