Badanie obserwacyjne w warunkach rutynowej praktyki ambulatoryjnej (serwis inTHERAPY) oceniło efektywność CBT u pacjentów z objawami lęku i depresji ze współistniejącymi zaburzeniami osobowości i bez nich. Wyniki wskazują, że diagnoza zaburzenia osobowości nie była niezależnym predyktorem gorszych efektów po uwzględnieniu nasilenia wyjściowego.
Randomizowane badanie kontrolowane (N=60) przeprowadzone w Chinach wykazało, że jednodniowy warsztat CBT (ODCBT) u dorosłych z dużym zaburzeniem depresyjnym (MDD) przyniósł istotną redukcję objawów depresyjnych (PHQ-9) i lękowych (GAD-7) w porównaniu z listą oczekujących, utrzymującą się w 4-tygodniowej obserwacji.
Cyfrowe CBT może obniżać objawy depresyjne w populacji studentów zagranicznych. Najciekawsze w tym badaniu jest jednak połączenie skuteczności z bardzo niskim poziomem kontaktu z terapeutą: uczestnicy pracowali samodzielnie, a badanie nadal wykazało większą poprawę objawów depresyjnych niż w grupie oczekującej.
Sierpniowa metaanaliza w Clinical Psychology Review objęła 105 badań randomizowanych i 13 933 pacjentów. To jeden z mocniejszych współczesnych przeglądów aktywacji behawioralnej w depresji.
W 7 RCT (N=777) MBCT była prawdopodobnie skuteczniejsza od TAU po leczeniu (SMD=-0,40; 95% CrI -0,64 do -0,16) oraz w średnim obserwacja odroczona(SMD=-0,41; 95% CrI -0,76 do -0,02).
3 RCT obejmowały 178 osób, a 2 RCT (n=121) dostarczyły danych do analizy depresji. MBCT wiązała się z niższym nasileniem depresji (g Hedgesa=-0,92; 95% CI -1,30 do -0,55; I²=0%).
Redukcja Y-BOCS wyniosła 31,73% w MBCT wobec 8,07% w TAU; interakcja grupa×czas była istotna (F=11,02; p=0,002; d=1,05). Nie stwierdzono istotnych zmian łączności spoczynkowej po leczeniu.
Po 34 tygodniach MBCT+TAU dawała niższe nasilenie depresji niż TAU (różnica -2,49; 95% CI -3,89 do -1,09; p=0,0006; d=-0,41). Szacowane prawdopodobieństwo opłacalności przy progu £20 000/QALY wyniosło 99%.
Do analizy włączono 21 RCT. Pooled SMD wyniósł -0,3817 dla depresji i -0,4806 dla lęku; efekty pomiędzy pomiarem po leczeniu a obserwacja odroczonabyły małe i nieistotne.
Synteza 5 badań wykazała efekt MBCT dla objawów depresyjnych g=0,53 (95% CI 0,31–0,75) i lęku g=0,43 (95% CI 0,20–0,65). Autorzy podkreślili ograniczoną liczbę badań i możliwy bias publikacyjny.