CBT działa także przy współwystępujących zaburzeniach osobowości? Dane z praktyki
W rutynowej praktyce klinicznej gorszy wynik terapii wynika częściej z większego wyjściowego nasilenia objawów niż z samej diagnozy zaburzenia osobowości.
Badanie obserwacyjne w warunkach rutynowej praktyki ambulatoryjnej (serwis inTHERAPY) oceniło efektywność CBT u pacjentów z objawami lęku i depresji ze współistniejącymi zaburzeniami osobowości i bez nich. Wyniki wskazują, że diagnoza zaburzenia osobowości nie była niezależnym predyktorem gorszych efektów po uwzględnieniu nasilenia wyjściowego.
- Co jest najważniejsze?: W realnym świecie klinicznym słabszy wynik leczenia odzwierciedla przede wszystkim większe nasilenie trudności na początku terapii, a nie samą obecność rozpoznania zaburzenia osobowości.
- Co warto zapamiętać?: Terapia CBT wiązała się z 50% wskaźnikiem wiarygodnej i klinicznie istotnej poprawy (RCSI), z umiarkowanymi do dużych wielkościami efektu dla lęku (d = 0,77), depresji (d = 0,76) i ogólnego funkcjonowania (d = 0,63).
Mapa badania: CBT w warunkach naturalistycznych
obserwacyjne dane z praktyki klinicznej • 2 elementy • brak podanego czasu trwania w dostępnych danych źródłowych
Rodzaj materiału: obserwacyjne dane z praktyki klinicznej • pacjentów z lękiem i/lub depresją, z zaburzeniem osobowości lub bez niego • brak podanego czasu trwania w dostępnych danych źródłowych
Przydział: porównanie osób z rozpoznaniem zaburzenia osobowości i bez niego
Liczebność poszczególnych grup lub elementów nie jest podana w rekordzie źródłowym, dlatego nie pokazujemy sztucznych wartości.
Co zbadano?
W naturalistycznym badaniu obserwacyjnym z rutynowym monitorowaniem wyników (ROM) zbadano skuteczność specyficznej dla zaburzeń psychoterapii poznawczo-behawioralnej (CBT) u pacjentów z objawami lękowymi i depresyjnymi, porównując osoby z diagnozą zaburzenia osobowości oraz bez niej.
Co pokazała publikacja?
CBT wiązała się z osiągnięciem wskaźnika wiarygodnej i istotnej klinicznie poprawy (RCSI) na poziomie 50%, przy umiarkowanych i dużych efektach dla redukcji lęku (d = 0,77), depresji (d = 0,76) i poprawy funkcjonowania psychospołecznego (d = 0,63). Diagnoza zaburzenia osobowości nie przewidywała niezależnie gorszego wyniku terapii po skontrolowaniu nasilenia wyjściowego, statusu rezygnacji i liczby sesji.
Co z tego wynika dla praktyki?
W codziennej praktyce klinicznej współwystępowanie zaburzenia osobowości nie powinno być automatycznym powodem do wykluczania pacjenta z interwencji CBT ukierunkowanej na lęk i depresję; kluczowe jest dostosowanie intensywności do wyjściowej ciężkości stanu klinicznego.
Czego nie należy z tego wyciągać?
Dane z badań obserwacyjnych i naturalistycznych nie pozwalają na wyciąganie bezpośrednich wniosków przyczynowo-skutkowych jak badania randomizowane (RCT); ponadto późna rezygnacja z terapii (dropout) wiązała się z większym upośledzeniem funkcjonowania wśród pacjentów z zaburzeniami osobowości.
Słownik pojęć użytych w tym artykule
- RCT
- Randomizowane badanie kontrolowane, w którym uczestnicy są losowo przydzielani do określonych warunków lub grup porównawczych.