ESTAIR była wykonalna i bezpieczna; redukcja ITQ PTSD i DSO była większa w czasie, z dużymi efektami przed–po (d=1,78 PTSD; d=2,00 DSO).
Większe wyjściowe trudności w regulacji emocji wiązały się z niższą początkową satysfakcją związku, ale nie przewidywały jej zmiany w trakcie terapii, a zależność nie różniła się istotnie między EFT i usual care.
HOPE wykazała wykonalność, akceptowalność i spadek objawów PTSD utrzymujący się przy 6-miesięcznym obserwacja odroczonaw specjalistycznej opiece.
Autorzy wskazują na wczesne sygnały wykonalności CFT w psychozie oraz na potrzebę badań RCT oceniających wyniki biopsychospołeczne. Papier nie jest sam w sobie dowodem skuteczności klinicznej.
175 osób z przewlekłym bólem randomizowano do ExACT albo samego nadzorowanego ćwiczenia. Wyniki obejmowały m.in. akceptację bólu, lęk, depresję i funkcjonowanie przy obserwacji rocznej.
Spośród 589 rekordów do analizy zakwalifikowano 16 badań. Dla pełnego programu DBT efekt dla DERS wyniósł MD=-34.62 (k=7), a dla objawów BPD MD=-.76 (k=9).
9 uczestników ukończyło interwencję. W trakcie CFT nie obserwowano istotnej zmiany pierwotnej miary; w obserwacja odroczonaodnotowano istotny spadek samokrytycznych przekonań, Cohen d=-.43 (95% CI -.73 do -.12).
Meta-analiza syntetyzuje zależności między samotnością a regulacją emocji, w tym distraction, rumination, reappraisal i suppression.
Samooceniana tożsamość wnosiła dodatkową informację poza tożsamością narracyjną w wyjaśnianiu patologii osobowości, w tym BPD.
Przegląd wskazuje na zaburzenia ciągłości, narracyjności i czasowej organizacji self jako istotny obszar objawowy BPD.