Pustka była większa na początku w BPD, ale z czasem spadała; w modelu wielozmiennowym przewidywały ją m.in. wywiad PTSD i liczba kompetencji z dzieciństwa.
Badanie łączyło chwile pustki z impulsywnością i procesami mentalizowania w codziennym funkcjonowaniu.
Badanie analizowało pustkę jako charakterystyczne doświadczenie BPD i sprawdzało jej związek z regulacją intensywnych stanów emocjonalnych.
Dysfunkcja tożsamości może utrudniać przetwarzanie pozytywnych informacji społecznych i budowanie relacji.
Pustka przewidywała niestabilność tożsamości, a ta późniejszą dysregulację złości; złość przewidywała późniejszą niestabilność tożsamości i pustkę.
Dysregulacja emocji i impulsywność nakładały się między ADHD i BPD, ale różniły się wzorcem nasilenia i powiązaniami z funkcjonowaniem osobowości.
Emotional impulsivity/urgency była powiązana z agresją i wymiarami objawów BPD.
Badanie porównywało psychologiczne i neurofizjologiczne wskaźniki dysregulacji emocji w BPD i PTSD.
Dysregulacja pozytywnych emocji była prospektywnie związana z cechami BPD.
Badanie wskazuje związek cech borderline z asynchronią interpersonalną, czyli problemami z czasowaniem wzajemnej interakcji.