CFT w samokrytycyzmie u osób z zaburzeniami osobowości: wielokrotna linia bazowa
Co pokazują dane i gdzie kończy się uzasadniony wniosek?
Karta badania
- Kto był badany
- 12 pacjentów z zaburzeniami osobowości.
- Schemat badania
- Wielokrotna linia bazowa z 12-tygodniową grupową CFT dodaną do leczenie standardowe (TAU).
- N
- 12
- Porównanie
- Różne długości linii bazowej → CFT → obserwacja odroczona; brak równoległej grupy kontrolnej.
- Główny wynik
- Samokrytyczne przekonania; wtórnie self-criticism, self-compassion i nasilenie zaburzeń osobowości.
- Główny rezultat
- 9 uczestników ukończyło interwencję. W trakcie CFT nie obserwowano istotnej zmiany pierwotnej miary; w obserwacja odroczonaodnotowano istotny spadek samokrytycznych przekonań, Cohen d=-.43 (95% CI -.73 do -.12).
- Ograniczenie
- Mała próba i brak klasycznej grupy kontrolnej powodują, że nie można przypisać zmiany przyczynowo samej CFT.
- Co wolno zrobić w praktyce
- Wniosek kliniczny powinien być odnoszony do populacji, protokołu i poziomu intensywności CFT opisanych w źródle.
- Czego nie wolno wywnioskować
- Publikacja nie dowodzi, że każda forma CFT działa tak samo ani że CFT przewyższa każdą aktywną terapię.
9 uczestników ukończyło interwencję. W trakcie CFT nie obserwowano istotnej zmiany pierwotnej miary; w obserwacja odroczonaodnotowano istotny spadek samokrytycznych przekonań, Cohen d=-.43 (95% CI -.73 do -.12).
Co to znaczy dla pacjenta?
- Badanie pokazuje, co może zmienić konkretny program CFT w określonej grupie osób.
- Nie oznacza to, że każdy format CFT da taki sam efekt u każdej osoby.
- Wynik warto odnosić do problemu, populacji i sposobu prowadzenia terapii opisanych w badaniu.
- Co badano?: Wielokrotna linia bazowa z 12-tygodniową grupową CFT dodaną do leczenie standardowe (TAU).
- Jaki jest główny wynik?: 9 uczestników ukończyło interwencję. W trakcie CFT nie obserwowano istotnej zmiany pierwotnej miary; w obserwacja odroczonaodnotowano istotny spadek samokrytycznych przekonań, Cohen d=-.43 (95% CI -.73 do -.12).
- Jakie jest ograniczenie?: Mała próba i brak klasycznej grupy kontrolnej powodują, że nie można przypisać zmiany przyczynowo samej CFT.
Mapa badania / syntezy
12 osób • 3 grupy • Zgodnie z protokołem opisanym w publikacji
12 12 pacjentów z zaburzeniami osobowości. • Zgodnie z protokołem opisanym w publikacji
Przydział: Różne długości linii bazowej → CFT → follow-up; brak równoległej grupy kontrolnej.
Liczebność poszczególnych grup lub elementów nie jest podana w rekordzie źródłowym, dlatego nie pokazujemy sztucznych wartości.
Co badano?
Wielokrotna linia bazowa z 12-tygodniową grupową CFT dodaną do leczenie standardowe (TAU). Różne długości linii bazowej → CFT → obserwacja odroczona; brak równoległej grupy kontrolnej.
Najważniejszy wynik
9 uczestników ukończyło interwencję. W trakcie CFT nie obserwowano istotnej zmiany pierwotnej miary; w obserwacja odroczonaodnotowano istotny spadek samokrytycznych przekonań, Cohen d=-.43 (95% CI -.73 do -.12).
Granice wniosku
Mała próba i brak klasycznej grupy kontrolnej powodują, że nie można przypisać zmiany przyczynowo samej CFT.
Jak to czytać?
Wynik należy czytać w granicach konkretnej populacji, protokołu CFT, warunku porównawczego i okresu obserwacji, a nie jako uniwersalny efekt całej terapii skoncentrowanej na współczuciu.
Znaczenie dla praktyki
W praktyce warto monitorować nie tylko objaw docelowy, lecz także procesy centralne dla CFT — samokrytycyzm, wstyd, samowspółczucie i zdolność do samouspokajania — o ile są częścią badanego protokołu.
Co z tego wynika na stronie praktycznej?
Dalsza lektura na stronie praktycznej serwisu: