Opracowania Przeglądu oznaczone tagiem „Dialectical Behavior Therapy”. Najnowsze publikacje są prezentowane jako pierwsze.
W analizie pięciu badań nasilenie BPD poprawiało się within-arm d=-1.32 (95% CI -1.99 do -.64), depresja d=-1.04, globalna psychopatologia d=-.73. Pooled dropout wyniósł 29% (95% CI 23–36%).
W analizie końcowej uwzględniono 69 osób. DBT-ST wiązał się z lepszą poprawą NSSI i depresji w analizowanej podgrupie nastolatków; odnotowano też zmiany parametrów aktywności prawej i lewej wyspy.
NSSI spadało w obu grupach. Równoległy trening rodziców wiązał się z większą redukcją depresji (p=.03) i lęku (p=.01) oraz wzrostem pozytywnych interakcji rodzic–nastolatek z mediany 2 do 11 razy tygodniowo.
Spośród 89 zrekrutowanych pacjentów dane bazowe miało 85, a obserwacja odroczona53. Po 10 tygodniach istotnie zmniejszyły się objawy BPD i poprawiło się funkcjonowanie osobowości; 52.8% completerów spełniało kryterium wiarygodnej poprawy BSL-23, a 33.9% poprawy BPDSI. Wyższa wyjściowa negative affectivity i psychoticism wiązała się z mniejszą zmianą objawów.
Przegląd wykazał ogólnie pozytywne efekty szkoleń DBT dla wiedzy, self-efficacy, postaw i deklarowanego używania DBT. Bardziej intensywne modele z wsparciem implementacyjnym wiązały się z lepszymi wynikami, ale heterogeniczność i umiarkowane ryzyko błędu obniżały pewność dowodów.
Spośród 648 rekordów zakwalifikowano 7 badań. DBT wiązała się z redukcją depresji SMD=-.59 (95% CI -1.02 do -.16; p=.007; I²=80.5%). Dla złości wynik podstawowy był SMD=-.738, ale po korekcie Knappa–Hartaunga przedział obejmował zero.
Włączono 100 nastolatków; 91 ukończyło ocenę końcową. Dodatkowe wsparcie rodziców wiązało się z większą redukcją NSSI, myśli samobójczych, dysregulacji emocji i depresji; przewaga w NSSI była widoczna już w 6. tygodniu.
W próbie 31 pacjentów po dwóch latach poprawiło się funkcjonowanie psychospołeczne (GAF r=.80) i spadły objawy BPD (BSL-23 d=.51). Autorzy opisali spadek liczby dni hospitalizacji z około 90 do 5 dni rocznie.
W zidentyfikowanej podgrupie wynik po leczeniu był lepszy po DBT o 5.79 punktu BPDSI (SMD=.65, p=.028). Przewaga DBT nie była już istotna w obserwacja odroczona.
Po 9 tygodniach różnica w zmianie DERS-18 wyniosła -4.88 punktu (95% CI -9.20 do -0.55; p=.03), Cohen d=-.46. Przewaga w dysregulacji emocji utrzymywała się w 21. tygodniu.
Artykuły mają stabilne adresy, daty publikacji, uporządkowane źródła oraz osobne dane maszynowe. Przy cytowaniu warto wskazać zarówno opracowanie, jak i źródło naukowe wymienione w Warstwie Naukowej.
RSS · JSON Feed · Mapa XML · llms.txt · Indeks JSON dla narzędzi · Rejestr źródeł i DOI