Opracowania Przeglądu z kategorii „Distress Tolerance”. Najnowsze publikacje są prezentowane jako pierwsze.
Metaanaliza obejmowała 60 RCT i 6692 osoby z przewlekłym bólem. Analizy obejmowały m.in. globalną elastyczność psychologiczną, akceptację, zaangażowane działanie i wartości.
Badanie oceniało grupową ACT u osób z chorobą afektywną dwubiegunową pod kątem poznawczej regulacji emocji i elastyczności psychologicznej.
Badanie porównywało ACT, terapię skoncentrowaną na emocjach i terapię opartą na przywiązaniu pod kątem regulacji emocji u adolescentów z uzależnieniem od gier cyfrowych.
Stałe preferowanie distraction wiązało się z większymi trudnościami identyfikowania emocji i większym experiential avoidance.
Wyższa intensywność distress przewidywała częstszy wybór reappraisal, ale nie poprawiała skuteczności distraction ani reappraisal.
Zidentyfikowano siedem unikalnych badań klinicznych; żadne z nich nie testowało bezpośrednio izolowanej interwencji ukierunkowanej na DT w tej grupie chorych.
Współczesna synteza badawcza akcentuje trudności pomiarowe i metodologiczne przy interpretacji powiązań między tolerancją dyskomfortu a zachowaniami samouszkadzającymi.
Analiza wtórna badania RCT oceniła samouszkodzenia bez intencji samobójczej (NSSI) oraz zbadała, czy poprawa tolerancji dyskomfortu współwystępuje z efektami interwencji BCBT.
Uczestniczki zrandomizowano do treningu radykalnej akceptacji, relaksacji w ramach DBT lub aktywnej grupy kontrolnej z monitorowaniem.
Randomizowane badanie 16-sesyjnej grupowej interwencji umiejętności DBT ukierunkowanej na trudności w regulacji emocji, tolerancję dyskomfortu i funkcjonowanie społeczne.
Artykuły mają stabilne adresy, daty publikacji, uporządkowane źródła oraz osobne dane maszynowe. Przy cytowaniu warto wskazać zarówno opracowanie, jak i źródło naukowe wymienione w Warstwie Naukowej.
RSS · JSON Feed · Mapa XML · llms.txt · Indeks JSON dla narzędzi · Rejestr źródeł i DOI