W analizie pięciu badań nasilenie BPD poprawiało się within-arm d=-1.32 (95% CI -1.99 do -.64), depresja d=-1.04, globalna psychopatologia d=-.73. Pooled dropout wyniósł 29% (95% CI 23–36%).
W analizie końcowej uwzględniono 69 osób. DBT-ST wiązał się z lepszą poprawą NSSI i depresji w analizowanej podgrupie nastolatków; odnotowano też zmiany parametrów aktywności prawej i lewej wyspy.
NSSI spadało w obu grupach. Równoległy trening rodziców wiązał się z większą redukcją depresji (p=.03) i lęku (p=.01) oraz wzrostem pozytywnych interakcji rodzic–nastolatek z mediany 2 do 11 razy tygodniowo.
Spośród 89 zrekrutowanych pacjentów dane bazowe miało 85, a obserwacja odroczona53. Po 10 tygodniach istotnie zmniejszyły się objawy BPD i poprawiło się funkcjonowanie osobowości; 52.8% completerów spełniało kryterium wiarygodnej poprawy BSL-23, a 33.9% poprawy BPDSI. Wyższa wyjściowa negative affectivity i psychoticism wiązała się z mniejszą zmianą objawów.
Przegląd wykazał ogólnie pozytywne efekty szkoleń DBT dla wiedzy, self-efficacy, postaw i deklarowanego używania DBT. Bardziej intensywne modele z wsparciem implementacyjnym wiązały się z lepszymi wynikami, ale heterogeniczność i umiarkowane ryzyko błędu obniżały pewność dowodów.
Spośród 648 rekordów zakwalifikowano 7 badań. DBT wiązała się z redukcją depresji SMD=-.59 (95% CI -1.02 do -.16; p=.007; I²=80.5%). Dla złości wynik podstawowy był SMD=-.738, ale po korekcie Knappa–Hartaunga przedział obejmował zero.
Włączono 100 nastolatków; 91 ukończyło ocenę końcową. Dodatkowe wsparcie rodziców wiązało się z większą redukcją NSSI, myśli samobójczych, dysregulacji emocji i depresji; przewaga w NSSI była widoczna już w 6. tygodniu.
Stałe preferowanie distraction wiązało się z większymi trudnościami identyfikowania emocji i większym experiential avoidance.
Wyższa intensywność distress przewidywała częstszy wybór reappraisal, ale nie poprawiała skuteczności distraction ani reappraisal.
Zidentyfikowano siedem unikalnych badań klinicznych; żadne z nich nie testowało bezpośrednio izolowanej interwencji ukierunkowanej na DT w tej grupie chorych.