12 osób sklasyfikowano jako OC, 6 jako resilient, 2 jako UC; profil OC wykazywał podwyższenia wybranych cech AMPD.
Retencja wyniosła 83%; psychopatologia ED zmniejszyła się (d=0,90), BMI wzrosło (d=0,74), a użycie reinterpretacji poznawczej wzrosło (d=0,70).
Protokół opisuje pierwsze badanie mające badać zmiany neuroobrazowe związane z RO-DBT w AN oraz plan randomizacji.
Wyłoniono pięć tematów: użyteczność na co dzień nie dla każdego, skuteczne procesy, pomocna lecz rozwlekła treść, wpływ wieku na zaangażowanie oraz możliwość budowania relacji.
Badanie testowało, czy social connectedness pomaga wyjaśniać związki między nieelastycznością/supresją emocji a objawami depresji i ED.
Uczestniczki opisywały diagnozę autyzmu jako pomagającą reinterpretować wcześniejsze doświadczenia i rozumieć siebie po wcześniejszym rozpoznaniu BPD.
Przegląd objął 72 badania i analizował zarówno wyniki kliniczne, jak i wdrażanie DBT w różnych ustawieniach, w tym inpatient, outpatient i school.
Badanie wykazało 11% prawdopodobnego CPTSD; ważnymi predyktorami były m.in. abuse seksualne, neglect emocjonalny i fizyczny oraz życie z osobą chorą psychicznie.
Włączono 10 publikacji; wyniki dały wstępne dowody, że cyfrowe interwencje mogą zmniejszać objawy CPTSD i są akceptowane przez część osób po kompleksowej traumie.
Ogólny efekt post-treatment vs kontrola wyniósł g=-.62 (95% CI -1.13 do -.12; p=.016). Dla DBT-PTSD g=-.57, a dla DBT-PE g=-1.03; w analizach pre–post depresja zmniejszyła się o g=-1.02.