Badanie analizowało możliwość nasilonego fenotypu żeńskiego u kobiet bez diagnozy, koncentrując się na funkcjonowaniu społecznym i zdrowiu psychicznym.
Włączono 10 badań (11 artykułów): 5 jednoarmowych i 5 RCT. Trzy badania nie wykazały poprawy poznawczej, a siedem wykazało co najmniej jedną poprawę.
Badanie jakościowe opisało doświadczenia młodzieży i rodzin z internetowymi grupami umiejętności DBT-A, w których nauczano także Radical Acceptance. Źródło dotyczy wykonalności i doświadczeń programu, a nie izolowanego efektu Radical Acceptance.
Pilotaż oceniał Focused Acceptance and Commitment Therapy dla przewlekłego bólu w podstawowej opiece zdrowotnej, obejmując m.in. akceptację bólu i zaangażowanie w aktywności zgodne z wartościami.
Analiza pokazała, że proces rozpoznawania autyzmu był opisywany jako poszukiwanie akceptacji i wyjaśnienia wcześniejszych doświadczeń, ale wiązał się także z trudnymi emocjami.
W N=103 oceniano litewską wersję ITI i ITQ; badanie wspierało przydatność ITI do klinicznej oceny PTSD/CPTSD.
Przegląd sześciu badań obejmujących dane od 427 autystycznych uczestniczek wykazał powtarzające się wyzwania sensoryczne oraz problemy komunikacyjne i brak adekwatnych informacji i wsparcia.
Badanie charakteryzowało obciążenie objawami medycznymi i chorobami współistniejącymi u autystycznych kobiet, wskazując na potrzebę lepszego uwzględniania zdrowia fizycznego w opiece.
Program uczył m.in. ACCEPTS i innych umiejętności distress tolerance; wyniki ilościowe i jakościowe wskazywały korzyść edukacyjną.
Metaanaliza wskazuje wspólne i różne mechanizmy neuronalne distraction i reinterpretation.