Randomizowane badanie kontrolowane oceniające skuteczność progresywnej relaksacji mięśniowej Jacobsona (PMR) w redukcji lęku i nasilenia zmęczenia u dzieci z białaczką w trakcie leczenia chemioterapią.
Randomizowane badanie eksperymentalne (N=238) analizujące wpływ pojedynczej sesji ćwiczeń fizycznych i poznawczej reinterpretacji pobudzenia (arousal reappraisal) na reakcje sercowo-naczyniowe i psychologiczne wywołane ostrym stresem społecznym.
Randomizowane badanie eksperymentalne (N=72) oceniające wpływ 15-minutowych sesji ćwiczeń fizycznych (m.in. dynamicznego rozciągania i aerobiku) na przywracanie równowagi afektywnej po laboratoryjnej indukcji ostrego stresu społecznego (TSST).
Badanie RCT testowało pojedynczy wysiłek o samodzielnie dobranej intensywności wobec rozciągania.
W próbie 31 pacjentów po dwóch latach poprawiło się funkcjonowanie psychospołeczne (GAF r=.80) i spadły objawy BPD (BSL-23 d=.51). Autorzy opisali spadek liczby dni hospitalizacji z około 90 do 5 dni rocznie.
W zidentyfikowanej podgrupie wynik po leczeniu był lepszy po DBT o 5.79 punktu BPDSI (SMD=.65, p=.028). Przewaga DBT nie była już istotna w obserwacja odroczona.
Po 9 tygodniach różnica w zmianie DERS-18 wyniosła -4.88 punktu (95% CI -9.20 do -0.55; p=.03), Cohen d=-.46. Przewaga w dysregulacji emocji utrzymywała się w 21. tygodniu.
Włączono 63 autystycznych dorosłych. Dysregulacja emocji zmniejszała się względem listy oczekujących w połowie terapii (β=-18.59) i po terapii (β=-31.91), a poprawa utrzymała się w obserwacja odroczona; poprawiły się też depresja i jakość życia.
Obie strategie prowadziły do dużych redukcji PTSD. Po roku nie wykazano istotnej różnicy (p=.312, d=-.23); obie grupy poprawiły też objawy BPD i jakość życia.
Przegląd objął 72 badania i analizował zarówno wyniki kliniczne, jak i wdrażanie DBT w różnych ustawieniach, w tym inpatient, outpatient i school.