Przegląd obejmował 22 badania i łącznie 1235 pacjentów z przewlekłym bólem. Efekty dla bólu i depresji były małe do umiarkowanych, a autorzy nie stwierdzili przewagi nad CBT.
RCT dyseminacyjny testował sposoby uczenia klinicystów treści DBT distress tolerance; zarówno manual, jak i e-learning wspierały nabywanie wiedzy względem kontroli.
Metaanaliza badań fizjologicznych analizująca dynamikę czasową spadku częstości akcji serca (bradykardii) podczas wywoływania odruchu nurka poprzez zanurzenie twarzy w chłodnej wodzie i bezdech.
A single 25-minute PMR session was associated with reductions in state anxiety and psychological stress within the PMR group.
Codzienne akty życzliwości zwiększały satysfakcję z życia.
Program MBRP uczył uważnych reakcji na dyskomfort emocjonalny i głód substancji; analizy powiązały zmiany w depresji i nasileniu głodu z wynikami leczenia uzależnień.
Randomizowane badanie naprzemienne (crossover, n=13) wykazujące istotnie szybszą powysiłkową reaktywację układu przywspółczulnego (odruch nurka) po zanurzeniu twarzy w zimnej wodzie w porównaniu z biernym odpoczynkiem.
Badanie porównywało interwencję akceptacyjną z wariantem zawierającym dodatkowo pracę z wartościami podczas zadania cold-pressor. Źródło wspiera badanie procesów akceptacji w tolerowaniu bólu.
Suppression była nieefektywna/kounterproduktywna; distraction i acceptance stanowiły alternatywne sposoby radzenia sobie z intruzjami.
Początkowe nasilenie głodu nikotynowego nie różniło się istotnie między grupami, ale grupa praktykująca uważność wypaliła istotnie mniej papierosów podczas 7-dniowej obserwacji.