Opracowania Przeglądu oznaczone tagiem „distress tolerance”. Najnowsze publikacje są prezentowane jako pierwsze.
Obie strategie prowadziły do dużych redukcji PTSD. Po roku nie wykazano istotnej różnicy (p=.312, d=-.23); obie grupy poprawiły też objawy BPD i jakość życia.
Pięciu z 18 uczestników (27,7%) zgłosiło używanie ACCEPTS; uczestnicy opisywali rozpraszanie jako pomoc w radzeniu sobie z intensywnym stresem.
Badanie RCT analizowało wpływ codziennych aktów życzliwości na kontakt społeczny i samotność.
Metaanaliza RCT syntetyzuje warunki, w których porównania społeczne wpływają na zachowanie; to nie jest metaanaliza samego ACCEPTS.
Uczestnicy częściej preferowali distraction przy wysokiej intensywności emocji; wyczerpanie poznawcze zmniejszało preferencję distraction.
Zbadano zależność między nasileniem objawów PTSD a tolerancją dyskomfortu w przebiegu leczenia stresu pourazowego.
W badaniu klinicznym oceniono wpływ reskrypcji wyobrażeniowej na agresję i tolerancję dyskomfortu w zaburzeniu osobowości z pogranicza (BPD) w porównaniu ze standardowym leczeniem farmakologicznym.
Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) została oceniona pod kątem wpływu na zdolności samorządzenia, tolerancję dyskomfortu i poczucie samotności u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową z historią hospitalizacji.
Asesor-blinded RCT oceniał 5-modułową cyfrową interwencję DBT w ciągu 5–10 dni; program koncentrował się m.in. na distress tolerance.
83% uczestników deklarowało, że lubi aplikację, 88% poleciłoby ją rówieśnikom, a 100% uznało ją za przyjazną użytkownikowi; adolescenti z AN wskazywali na pomoc podczas stresujących posiłków.
Artykuły mają stabilne adresy, daty publikacji, uporządkowane źródła oraz osobne dane maszynowe. Przy cytowaniu warto wskazać zarówno opracowanie, jak i źródło naukowe wymienione w Warstwie Naukowej.
RSS · JSON Feed · Mapa XML · llms.txt · Indeks JSON dla narzędzi · Rejestr źródeł i DOI