Badanie EMA u osób po traumie porównywało codzienne wykorzystanie m.in. akceptacji, przeformułowania, rozproszenia i rozwiązywania problemów oraz ich związki z afektem i PTSD.
Przegląd zidentyfikował 30 badań ACT pracowniczych, w tym 18 kontrolowanych, i oceniał poszczególne procesy elastyczności psychologicznej. Wnioski wskazywały m.in. na poprawę akceptacji, defuzji i kontaktu z chwilą obecną.
39 osób z BPD otrzymywało przez rok ambulatoryjną DBT online. Odnotowano duże przed–po efekty dla objawów BPD i jakości życia oraz wysoką akceptację formatu, przy relatywnie wysokim odsetku rezygnacji.
92 zdrowych młodych dorosłych losowo przydzielono do Radical Acceptance (n=46) albo Check the Facts (n=46). Po pojedynczej sesji negatywny afekt powrócił do poziomu wyjściowego w grupie Radical Acceptance, a zastosowanie tej strategii poprawiało także wykonywanie zadań akceptacji i reappraisal.
Pięciu z 18 uczestników (27,7%) zgłosiło używanie ACCEPTS; uczestnicy opisywali rozpraszanie jako pomoc w radzeniu sobie z intensywnym stresem.
Badanie RCT analizowało wpływ codziennych aktów życzliwości na kontakt społeczny i samotność.
Metaanaliza RCT syntetyzuje warunki, w których porównania społeczne wpływają na zachowanie; to nie jest metaanaliza samego ACCEPTS.
Uczestnicy częściej preferowali distraction przy wysokiej intensywności emocji; wyczerpanie poznawcze zmniejszało preferencję distraction.
Zbadano zależność między nasileniem objawów PTSD a tolerancją dyskomfortu w przebiegu leczenia stresu pourazowego.
W badaniu klinicznym oceniono wpływ reskrypcji wyobrażeniowej na agresję i tolerancję dyskomfortu w zaburzeniu osobowości z pogranicza (BPD) w porównaniu ze standardowym leczeniem farmakologicznym.