W zadaniu cold-pressor zarówno strategia akceptacyjna, jak i zmieniająca zwiększały tolerancję bólu względem poziomu bazowego; średnio nie stwierdzono istotnej różnicy między strategiami.
94 osoby losowo przydzielono do instrukcji reappraisal, acceptance lub obserwacji podczas ekspozycji na awersyjne klipy. Badanie porównywało wpływ obu strategii na dystres, reakcje fizjologiczne i unikanie behawioralne.
Po interwencji grupa EFT miała istotną poprawę funkcjonowania małżeńskiego (p≤.0001) i doświadczenia empatycznej opieki pacjenta (p=.02) względem standard care.
114 osób z przewlekłym bólem randomizowano do 8 sesji ACT albo CBT. Obie grupy poprawiły funkcjonowanie, a ACT dawało korzystne zmiany w interferencji bólu, depresji i lęku związanego z bólem, bez przewagi nad CBT w głównych wynikach.
Przegląd obejmował 22 badania i łącznie 1235 pacjentów z przewlekłym bólem. Efekty dla bólu i depresji były małe do umiarkowanych, a autorzy nie stwierdzili przewagi nad CBT.
Osoby z BPD opisywały bardziej niestabilny i zależny kontekstowo obraz siebie, z częstym smutkiem, złością i lękiem.
Baseline dissociation predicted poorer DBT symptom-related outcome, indicating a clinically important dissociative phenotype.
RCT dyseminacyjny testował sposoby uczenia klinicystów treści DBT distress tolerance; zarówno manual, jak i e-learning wspierały nabywanie wiedzy względem kontroli.
Badanie sprawdzało poprawę edukacji i komunikacji z pacjentem.
DBT improved self-concept clarity and several self-esteem facets, including social confidence and self-regard.