Wpływ DBT na tolerancję dyskomfortu i samotność w chorobie afektywnej dwubiegunowej
Co to źródło mówi o mechanizmie STOP — i czego nie mówi?
Karta badania
- Kto był badany
- Pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową i historią hospitalizacji psychiatrycznej
- N
- Nie podano
- Główny rezultat
- DBT oceniano pod kątem wpływu na samorządzenie, tolerancję dyskomfortu i poczucie samotności.
- Ograniczenie
- POŚREDNIA
Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) została oceniona pod kątem wpływu na zdolności samorządzenia, tolerancję dyskomfortu i poczucie samotności u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową z historią hospitalizacji.
- Co badano?: Wpływ terapii dialektyczno-behawioralnej (DBT) na pacjentów z ChAD po hospitalizacjach
- Jaki jest główny wynik?: DBT oceniano w odniesieniu do radzenia sobie, tolerancji dyskomfortu oraz poczucia samotności; wykazano korzystny wpływ w badanych obszarach.
- Granica wniosku: POŚREDNIA
Mapa badania / dowodu STOP DBT
POŚREDNIA • 2 elementy • Zgodnie z publikacją
Zakres dowodu: POŚREDNIA • Pacjenci z ChAD po hospitalizacji • Zgodnie z publikacją
Przydział: Zgodnie z projektem publikacji
Liczebność poszczególnych grup lub elementów nie jest podana w rekordzie źródłowym, dlatego nie pokazujemy sztucznych wartości.
Co badano?
Badanie interwencyjne; pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową i historią hospitalizacji psychiatrycznej.
Najważniejszy wynik
DBT oceniano pod kątem wpływu na samorządzenie, tolerancję dyskomfortu i poczucie samotności.
Znaczenie dla STOP
STOP można traktować jako strategię przerwania automatycznego łańcucha reakcji i stworzenia miejsca na wybór dalszego działania. To źródło dostarcza dowodu na faktycznie badaną interwencję lub komponent, a nie automatycznie na cały STOP.
Granice wniosku
Zakres źródła musi pozostać przypisany badanej interwencji.