Synteza wykazała, że technologicznie wspierane ACT może przewyższać warunki porównawcze w zakresie funkcjonowania i wyników bezpośrednio związanych z ACT; znaczenie miały m.in. modalność technologii i kontakt z terapeutą.
Badanie opublikowane w Science pokazuje, że problemem AI używanej do porad nie musi być tylko błąd faktograficzny. Nadmierne potwierdzanie perspektywy użytkownika może wpływać na jego ocenę własnego zachowania: w trzech prerejestrowanych eksperymentach z udziałem 2405 osób sykofantyczne AI zwiększało przekonanie uczestników, że mają rację, a jednocześnie zmniejszało gotowość do przyjęcia odpowiedzialności i naprawy konfliktu.
Hayes i współpracownicy przedstawili model psychopatologii i leczenia leżący u podstaw ACT oraz przejrzeli dowody korelacyjne, komponentowe, procesowe i wynikowe.
W badaniu 102 dorosłych z lękiem społecznym porównano dwa czterotygodniowe programy AI: CBT i terapię psychodynamiczną. Oba dawały umiarkowane spadki objawów, bez istotnej różnicy między nimi po leczeniu.
W 12-tygodniowym programie DBT intensywność leczenia nie różnicowała istotnie zmian w myślach samobójczych, natomiast wczesna poprawa wiązała się z większą szansą klinicznie istotnej poprawy w 12. tygodniu.
W badaniu 181 studentów z zaburzeniem adaptacyjnym iCBT-UP poprawiało objawy oraz funkcjonowanie akademickie, a część efektów była związana ze zmianami w unikaniu doświadczeń i samowspółczuciu.
Thew zwraca uwagę, że literatura wiąże dobre zaangażowanie z lepszymi wynikami, ale nadal brakuje zgody co do jego definicji i pomiaru.
Do randomizacji włączono 42 osoby. Nie stwierdzono istotnej różnicy między grupami w głównym wyniku nasilenia bezsenności; odnotowano natomiast istotną różnicę dla senności dziennej, korzystną dla warunku z dodatkowym światłem. Przy drugim pomiarze dane dostarczyło 20 osób.
Badanie obserwacyjne w warunkach rutynowej praktyki ambulatoryjnej (serwis inTHERAPY) oceniło efektywność CBT u pacjentów z objawami lęku i depresji ze współistniejącymi zaburzeniami osobowości i bez nich. Wyniki wskazują, że diagnoza zaburzenia osobowości nie była niezależnym predyktorem gorszych efektów po uwzględnieniu nasilenia wyjściowego.
Randomizowane badanie kontrolowane (N=60) przeprowadzone w Chinach wykazało, że jednodniowy warsztat CBT (ODCBT) u dorosłych z dużym zaburzeniem depresyjnym (MDD) przyniósł istotną redukcję objawów depresyjnych (PHQ-9) i lękowych (GAD-7) w porównaniu z listą oczekujących, utrzymującą się w 4-tygodniowej obserwacji.