Aplikacja DBT-ST zmniejszała obiektywne binge eating (IRR=0,69) i psychopatologię ED (d=-0,68) po 6 tygodniach; efekt dla distress tolerance nie różnił się istotnie. Dropout w interwencji wyniósł 48%.
Randomizowana ewaluacja treningu tolerancji dyskomfortu pod kątem redukcji problematycznego korzystania z Internetu oraz poprawy dobrostanu psychicznego.
Zbadano, czy krótka interwencja ukierunkowana na tolerancję dyskomfortu modyfikuje neurofizjologiczną modulację hamowania reakcji pod wpływem ostrego stresu.
Audiowizualna interwencja prowadzona z rytmicznym oddychaniem okazała się wykonalna i doprowadziła do redukcji objawów lęku u dzieci w porównaniu z grupą kontrolną.
10,0% respondentów deklarowało pustkę; item był powiązany z innymi cechami BPD i wskaźnikami negatywnego afektu.
Cechy strukturalne związane z labilnością afektu pozwalały klasyfikować BPD, wspierając znaczenie tego wymiaru symptomowego.
Cechy borderline i jakość relacji pozostawały w relacji wzajemnej w czasie.
Wewnątrzosobnicze stresory interpersonalne wiązały się z nasileniem myśli samobójczych; tolerancję na dystres testowano jako buforujący moderator tej dynamiki.
Tolerancja na dystres wykazała spójne relacje transdiagnostyczne z problemowym używaniem substancji, zaburzeniami odżywiania oraz nasileniem objawów osobowości borderline.
Samoopisowa i behawioralna tolerancja dyskomfortu były analizowane jako predyktory wyników terapii poznawczo-behawioralnej.