Naturalistyczne badanie 288 osób z zaburzeniami z klastra B porównało funkcjonowanie pacjentów otrzymujących MBT lub DBT. Liczba wizyt w SOR spadła z 119 przed leczeniem do 37 w pierwszym roku terapii, ale różnice między terapiami nie mogą być interpretowane przyczynowo, ponieważ sposób przydziału nie był losowy.
Publikacja Broadbear i współpracowników analizuje doświadczenia klinicystów pracujących z mężczyznami z zaburzeniami osobowości, ze szczególnym uwzględnieniem BPD, specyfiki diagnozy oraz barier w budowaniu relacji terapeutycznej. Jest to jakościowa analiza perspektyw klinicznych, a nie badanie skuteczności protokołów terapeutycznych.
Spośród 648 rekordów zakwalifikowano 7 badań. DBT wiązała się z redukcją depresji SMD=-.59 (95% CI -1.02 do -.16; p=.007; I²=80.5%). Dla złości wynik podstawowy był SMD=-.738, ale po korekcie Knappa–Hartaunga przedział obejmował zero.
W wieloośrodkowym randomizowanym badaniu w Anglii 336 osób z prawdopodobnym zaburzeniem osobowości przydzielono do maksymalnie 10 sesji Structured Psychological Support (SPS) albo wzmocnionej opieki standardowej. Po 12 miesiącach nie stwierdzono różnicy w głównym wyniku funkcjonowania społecznego, a interwencja nie spełniła kryterium opłacalności.
Procesowa ewaluacja internetowej CBT bezsenności pokazuje, że przy BPD kluczowe są obciążenie programu, dopasowanie momentu interwencji i integracja leczenia snu z całą ścieżką terapii.
W 15 badaniach obejmujących 15 603 osoby z BPD szacowana częstość zaburzeń związanych z alkoholem wyniosła 55,28%. To argument za równoległym traktowaniem problemu używania substancji w planowaniu leczenia.
W obserwacyjnym badaniu 155 nastolatków oceniono wdrożenie krótkiej interwencji kryzysowej Gold Card SA. W sześciu miesiącach po interwencji liczba wizyt w oddziale ratunkowym była o 90% niższa niż w sześciu miesiącach przed nią; równocześnie poprawiły się wybrane wskaźniki obciążenia psychicznego. Bez grupy kontrolnej nie można jednak przypisać tej zmiany samej interwencji.
W próbie 45 dorosłych osób z BPD trudności regulacji emocji statystycznie wyjaśniały związek między przeciwnościami w dzieciństwie a negatywną pilnością — skłonnością do impulsywnego działania pod wpływem silnego dystresu. Ponieważ badanie było przekrojowe, wynik jest zgodny z hipotezą mechanizmu, ale nie stanowi dowodu mechanizmu przyczynowego.
W trzech norweskich szpitalach 20-tygodniowy STEPPS wiązał się z dużymi zmianami objawowymi i poprawą funkcjonowania. To jednak badanie naturalistyczne bez grupy kontrolnej.
Analiza 7403 osób z brytyjskiego badania populacyjnego wskazuje, że wiktymizacja i brak wsparcia społecznego są powiązane z relacją między cechami autystycznymi a objawami BPD.