Opracowania Przeglądu z kategorii „DBT/CBT”. Najnowsze publikacje są prezentowane jako pierwsze.
W pilotażowym badaniu 50 osób z BPD i niedawnymi samouszkodzeniami nieobjętymi intencją samobójczą ukończyło 9-tygodniowy program MBCT-NSSI. Częstość NSSI zmniejszyła się istotnie, ale brak randomizacji, brak aktywnej kontroli i nierówne okresy obserwacji sprawiają, że wynik pozostaje wstępny.
W grupie 41 pacjentów leczonych stacjonarnie DBT autorzy śledzili napięcie wewnętrzne i dysocjację niemal w czasie rzeczywistym. Wyższa dysocjacja wiązała się z samouszkodzeniami, a zarówno napięcie, jak i dysocjacja rosły w dniach z silniejszymi myślami samobójczymi.
Naturalistyczne badanie 288 osób z zaburzeniami z klastra B porównało funkcjonowanie pacjentów otrzymujących MBT lub DBT. Liczba wizyt w SOR spadła z 119 przed leczeniem do 37 w pierwszym roku terapii, ale różnice między terapiami nie mogą być interpretowane przyczynowo, ponieważ sposób przydziału nie był losowy.
W obserwacyjnym badaniu 155 nastolatków oceniono wdrożenie krótkiej interwencji kryzysowej Gold Card SA. W sześciu miesiącach po interwencji liczba wizyt w oddziale ratunkowym była o 90% niższa niż w sześciu miesiącach przed nią; równocześnie poprawiły się wybrane wskaźniki obciążenia psychicznego. Bez grupy kontrolnej nie można jednak przypisać tej zmiany samej interwencji.
W próbie 45 dorosłych osób z BPD trudności regulacji emocji statystycznie wyjaśniały związek między przeciwnościami w dzieciństwie a negatywną pilnością — skłonnością do impulsywnego działania pod wpływem silnego dystresu. Ponieważ badanie było przekrojowe, wynik jest zgodny z hipotezą mechanizmu, ale nie stanowi dowodu mechanizmu przyczynowego.
Artykuły mają stabilne adresy, daty publikacji, uporządkowane źródła oraz osobne dane maszynowe. Przy cytowaniu warto wskazać zarówno opracowanie, jak i źródło naukowe wymienione w Warstwie Naukowej.
RSS · JSON Feed · Mapa XML · llms.txt · Indeks JSON dla narzędzi · Rejestr źródeł i DOI