W badaniu 42 osób z BPD i traumą wszyscy najpierw uczestniczyli w sześciomiesięcznym treningu umiejętności DBT. Następnie część została przydzielona do dalszego DBT-ST, a część do indywidualnego EMDR. Wyniki wspierają wykonalność modelu sekwencyjnego, ale nie pozwalają jeszcze ocenić jego przewagi klinicznej.
W analizie ekonomicznej badania MOBY trzy modele wczesnej interwencji dla młodych osób z BPD miały podobną opłacalność. Bardziej złożony model specjalistyczny nie uzyskał jednoznacznej przewagi ekonomicznej.
Publikacja Broadbear i współpracowników analizuje doświadczenia klinicystów pracujących z mężczyznami z zaburzeniami osobowości, ze szczególnym uwzględnieniem BPD, specyfiki diagnozy oraz barier w budowaniu relacji terapeutycznej. Jest to jakościowa analiza perspektyw klinicznych, a nie badanie skuteczności protokołów terapeutycznych.
Procesowa ewaluacja internetowej CBT bezsenności pokazuje, że przy BPD kluczowe są obciążenie programu, dopasowanie momentu interwencji i integracja leczenia snu z całą ścieżką terapii.
W 15 badaniach obejmujących 15 603 osoby z BPD szacowana częstość zaburzeń związanych z alkoholem wyniosła 55,28%. To argument za równoległym traktowaniem problemu używania substancji w planowaniu leczenia.
W trzech norweskich szpitalach 20-tygodniowy STEPPS wiązał się z dużymi zmianami objawowymi i poprawą funkcjonowania. To jednak badanie naturalistyczne bez grupy kontrolnej.
Analiza 7403 osób z brytyjskiego badania populacyjnego wskazuje, że wiktymizacja i brak wsparcia społecznego są powiązane z relacją między cechami autystycznymi a objawami BPD.
W analizie sieciowej zasoby psychologiczne nie są traktowane jako niezależne „cechy”. Autorzy sprawdzili, które z dziesięciu wymiarów siły wewnętrznej są najbardziej centralne i które łączą różne części sieci. To ciekawy punkt wyjścia dla badań nad tym, czy interwencje powinny wzmacniać pojedynczą umiejętność, czy raczej cały układ zasobów.
W próbie 184 osób problemy z regulacją emocji były wyraźnie większe u osób z BPD. Najsilniej różnicowały je trudności z kontrolą impulsu, świadomością emocji i ich jasnością.
To badanie dotyka pytania ważniejszego niż samo „czy terapia działa?”: dla kogo działa lepiej. Autorzy połączyli dane z 32 RCT dotyczących psychoterapii osób z BPD, a dla 17 badań uzyskali dane na poziomie pojedynczych uczestników. Wyniki wspierają skuteczność psychoterapii dla problemów interpersonalnych, ale nie wskazują jeszcze stabilnego profilu moderatora.