RCT porównywał pojedynczą sesję DBT skills z treningiem relaksacji u osób niezaangażowanych w leczenie.
Przegląd 17 triali znalazł wstępne dowody użyteczności DBT skills training jako stand-alone intervention dla wielu problemów, ale ograniczenia metodologiczne uniemożliwiały silne wnioski o skuteczności.
Uczestnicy kończący LTD mieli większą redukcję DSH i poprawę części aspektów regulacji emocji niż TAU; poprawa DSH utrzymywała się przy 3 miesiącach.
W grupie DBT poprawiała się distress tolerance, regulacja emocji oraz zmniejszały się impulsywność i wybuchowa złość.
Po ukończeniu grupy spadała częstość DSH i rosła distress tolerance; część zmian utrzymywała się w obserwacja odroczona.
Osoby z BPD opisywały bardziej niestabilny i zależny kontekstowo obraz siebie, z częstym smutkiem, złością i lękiem.
RCT dyseminacyjny testował sposoby uczenia klinicystów treści DBT distress tolerance; zarówno manual, jak i e-learning wspierały nabywanie wiedzy względem kontroli.
Pustka była silnie związana z beznadziejnością, samotnością i izolacją oraz przewidywała depresję i myśli samobójcze.
Kryteria BPD różniły się stabilnością diagnostyczną; poszczególne objawy nie były równie trwałe w czasie.
Pacjenci z BPD wykazywali większą labilność i intensywność afektu niż grupy porównawcze.