Opracowania Przeglądu oznaczone tagiem „self-harm”. Najnowsze publikacje są prezentowane jako pierwsze.
Dysocjacja w BPD zmieniała się w czasie; badano również jej predyktory kliniczne w długim obserwacja odroczona.
Aplikacja DBT-ST zmniejszała obiektywne binge eating (IRR=0,69) i psychopatologię ED (d=-0,68) po 6 tygodniach; efekt dla distress tolerance nie różnił się istotnie. Dropout w interwencji wyniósł 48%.
10,0% respondentów deklarowało pustkę; item był powiązany z innymi cechami BPD i wskaźnikami negatywnego afektu.
Cechy strukturalne związane z labilnością afektu pozwalały klasyfikować BPD, wspierając znaczenie tego wymiaru symptomowego.
Cechy borderline i jakość relacji pozostawały w relacji wzajemnej w czasie.
455 młodych dorosłych zrandomizowano do LifeBuoy lub kontroli; badanie testowało m.in. umiejętności regulacji emocji i distress tolerance w kontekście cyfrowej prewencji samobójstw.
Uczestnicy opisywali pustkę jako wielowymiarowe doświadczenie obejmujące odłączenie, brak sensu i trudność w kontakcie z własnym „ja”.
Wyższy pozytywny afekt był związany z niższym nasileniem objawów BPD w codziennym życiu.
Impulsywność w BPD była wielowymiarowa i częściowo odróżnialna od profilu ADHD.
Przegląd podsumowuje dysocjację jako istotny, zależny od pobudzenia i stresu wymiar objawowy BPD.
Artykuły mają stabilne adresy, daty publikacji, uporządkowane źródła oraz osobne dane maszynowe. Przy cytowaniu warto wskazać zarówno opracowanie, jak i źródło naukowe wymienione w Warstwie Naukowej.
RSS · JSON Feed · Mapa XML · llms.txt · Indeks JSON dla narzędzi · Rejestr źródeł i DOI