Opracowania Przeglądu oznaczone tagiem „response inhibition”. Najnowsze publikacje są prezentowane jako pierwsze.
Zmiany w poziomie tolerancji na dystres uzyskane w toku stacjonarnej terapii traumy wiązały się z nasileniem objawów PTSD po zakończeniu leczenia.
Behawioralna tolerancja na dystres wiązała się z łącznością funkcjonalną sieci kory przedczołowej podczas wykonywania laboratoryjnego zadania tolerowania dyskomfortu afektywnego.
Przekonania na temat głodu substancji oraz próby kontrolowania i tłumienia impulsów były istotnie powiązane z doświadczeniem rzucania palenia i wynikami leczenia.
Nietolerancja dystresu uległa istotnemu zmniejszeniu w trakcie leczenia; większa redukcja nietolerancji wiązała się z niższym nasileniem objawów depresji i lęku po terapii.
Wyższa tolerancja na dystres wiązała się z niższym nasileniem depresji oraz dystresu i miała istotne znaczenie dla przestrzegania zaleceń terapeutycznych oraz uzyskiwanych wyników leczenia.
Eksperymentalne porównanie strategii akceptacji oraz tłumienia (supresji) jako sposobów reagowania na intensywny głód nikotynowy.
Interwencja ukierunkowana na tolerancję na dyskomfort przyniosła większą poprawę w znoszeniu dystresu niż warunki porównawcze; objawy depresyjne uległy poprawie w obu grupach.
Program MBRP uczył uważnych reakcji na dyskomfort emocjonalny i głód substancji; analizy powiązały zmiany w depresji i nasileniu głodu z wynikami leczenia uzależnień.
Początkowe nasilenie głodu nikotynowego nie różniło się istotnie między grupami, ale grupa praktykująca uważność wypaliła istotnie mniej papierosów podczas 7-dniowej obserwacji.
Niższa tolerancja na dystres przewidywała wcześniejsze przedwczesne porzucenie terapii (dropout) w ośrodku leczenia uzależnień.
Artykuły mają stabilne adresy, daty publikacji, uporządkowane źródła oraz osobne dane maszynowe. Przy cytowaniu warto wskazać zarówno opracowanie, jak i źródło naukowe wymienione w Warstwie Naukowej.
RSS · JSON Feed · Mapa XML · llms.txt · Indeks JSON dla narzędzi · Rejestr źródeł i DOI