Tolerancja na dyskomfort jako predyktor przedwczesnego przerwania stacjonarnego leczenia uzależnień
Co to źródło mówi o mechanizmie STOP — i czego nie mówi?
Karta badania
- Kto był badany
- Pacjenci w stacjonarnym leczeniu uzależnień
- N
- Nie podano
- Główny rezultat
- Niższa tolerancja na dystres istotnie przewidywała wcześniejsze porzucenie leczenia.
- Ograniczenie
- WYSOKA POŚREDNIA
Niższa tolerancja na dystres przewidywała wcześniejsze przedwczesne porzucenie terapii (dropout) w ośrodku leczenia uzależnień.
- Co badano?: Poziom tolerancji na dyskomfort u pacjentów stacjonarnego ośrodka terapii uzależnień.
- Jaki jest główny wynik?: Niższa wyjściowa tolerancja na dystres istotnie przewidywała szybszą rezygnację z leczenia (dropout).
- Granica wniosku: WYSOKA POŚREDNIA
Mapa badania / dowodu STOP DBT
WYSOKA POŚREDNIA • 2 elementy • Zgodnie z publikacją
Zakres dowodu: WYSOKA POŚREDNIA • Pacjenci w stacjonarnym leczeniu uzależnień • Zgodnie z publikacją
Przydział: Zgodnie z projektem publikacji
Liczebność poszczególnych grup lub elementów nie jest podana w rekordzie źródłowym, dlatego nie pokazujemy sztucznych wartości.
Co badano?
Prospektywne badanie obserwacyjne; Pacjenci w stacjonarnym leczeniu uzależnień
Najważniejszy wynik
Niższa tolerancja na dystres istotnie statystycznie przewidywała wcześniejszą rezygnację z uczestnictwa w programie leczenia.
Znaczenie dla STOP
STOP można traktować jako strategię przerwania automatycznego łańcucha reakcji i stworzenia miejsca na wybór dalszego działania. To źródło dostarcza dowodu na faktycznie badaną interwencję lub komponent, a nie automatycznie na cały STOP.
Granice wniosku
Zakres źródła musi pozostać przypisany badanej interwencji.