Nadmierne wymagania / Standardy

Trzy formy schematu:

• Perfekcjonizm — nadmierna uwaga na błędy i detale; potrzeba bycia bezbłędnym za wszelką cenę,
• Rygoryzm — sztywne zasady moralne i niska tolerancja dla odstępstw od normy,
• Nadmierna efektywność — każda chwila musi być produktywna; odpoczynek jest marnotrawstwem czasu.

• Wysokie oczekiwania — gdzie A- to za mało, a drugie miejsce w klasie było porażką,
• Krytyka jako język — rodzic rzadko chwalił, ale zawsze wytykał najmniejsze niedociągnięcia,
• Warunkowa miłość — poczucie bycia kochanym tylko za wybitne osiągnięcia i bycie najlepszym,
• Model rodzicielski — rodzic, który sam był perfekcjonistą i nigdy sobie nie odpuszczał,
• Kompensacja wadliwości — bycie doskonałym jako pancerz chroniący przed poczuciem bycia wybrakowanym.

• Współczucie dla siebie (Self-compassion) — budowanie życzliwości zamiast samokrytyki,
• Eksperymenty z niedoskonałością — celowe popełnianie małych błędów, by sprawdzić, że świat się nie zawali,
• Dialog z Wymagającym Rodzicem — stawianie granic wewnętrznemu głosowi krytyka,
• Redefinicja wartości — nauka odróżniania osiągnięć od poczucia własnej wartości,
• Planowanie odpoczynku — traktowanie regeneracji jako niezbędnego elementu zdrowia, a nie nagrody.