Negatywizm i pesymizm

Kluczowe mechanizmy:

• Selektywna uwaga — mózg automatycznie wychwytuje zagrożenia i oznaki nadchodzącego pogorszenia,
• Oporność na pozytywne — sukcesy i spokojne okresy są traktowane jako tymczasowe i podejrzane,
• Zamartwianie jako strategia — błędne przekonanie, że martwienie się to odpowiedzialność i przygotowanie.

• Środowisko nieprzewidywalne — gdzie złe rzeczy działy się bez ostrzeżenia; pesymizm był adaptacją,
• Rodzic lękowy lub pesymistyczny — modelujący świat jako niebezpieczne miejsce („Nie ciesz się na zapas”),
• Doświadczenie straty — śmierć bliskiej osoby lub rozpad rodziny w dzieciństwie,
• Nadzieja jako ryzyko — gdy oczekiwanie na coś dobrego wielokrotnie kończyło się bólem,
• Kultura pesymizmu — utożsamianie realizmu z pesymizmem, a optymizmu z naiwnością.

• Sprawdzanie faktów — systematyczna ocena realnego prawdopodobieństwa czarnych scenariuszy,
• Trening uwagi — systematyczne dostrzeganie tego, co działa i jest dobre (bez naiwności),
• Eksperymenty behawioralne — sprawdzanie: „Czy jeśli będę się cieszył/a, to naprawdę coś się stanie?”,
• Praca z funkcją lęku — zrozumienie, przed czym pesymizm miał nas chronić w przeszłości,
• Imagery rescripting — przepracowanie wspomnień o nieuchronności złego.