Schema therapy with exposure and response prevention for the treatment of chronic anxiety with comorbid personality disorder
Illustrates treatment of chronic anxiety with schema/mode formulation and avoidance mechanisms.
Strukturalna synteza wyników bez iluzji metaanalizy. Osobna ocena dla każdego wyniku (Outcomes), tabela Summary of Findings, algorytm spójności (Inconsistency) oraz jawna analiza ryzyka błędu publikacyjnego.
Pewność dowodów dla bezpośredniego efektu interwencji jest umiarkowana. Nie ma pewności, czy efekt utrzymuje się w pełni po 12 miesiącach oraz czy interwencja wyraźnie przewyższa inne aktywne formy psychoterapii o zbliżonej intensywności.
Zgodnie z GRADE, każdy wynik kliniczny oceniany jest niezależnie z uwzględnieniem kierunku efektu, pewności oraz głównych ograniczeń:
| Punkt końcowy (Outcome) | Komparator / Kontrola | Szacowany efekt | Pewność dowodów | Badania | Główne ograniczenie i nawigacja |
|---|---|---|---|---|---|
| Objawy po zakończeniu terapii | Aktywna kontrola / TAU / Waitlist | Poprawa (istotna) | Umiarkowana | 130 |
Różnorodność protokołów interwencji. Dane liczbowe w Ledgerze → |
| Funkcjonowanie psychospołeczne | Zwykła opieka (TAU) / Aktywna | Możliwa poprawa | Niska | 4 |
Mniejsza liczba prób raportujących to kryterium. Węzły w Argument Map → |
| Trwałość efektu po roku (Follow-up) | Aktywna kontrola / Obserwacja | Niepewny kierunek | Bardzo niska | 2 |
Krótki follow-up, utrata uczestników (attrition). Ocena w Radarze → |
| Działania niepożądane i szkody | Wszystkie grupy kontrolne | Nieustalone | Bardzo niska | 1 |
Brak standaryzowanego protokołu raportowania szkód. Sprawdź w Ledgerze → |
Analiza 6 etapów: porównywalność, kierunek efektów, nakładanie CI, progi kliniczne (MCID), heterogeniczność i próby wyjaśnienia:
Komunikat algorytmu: Większość badań wskazuje na poprawę, ale wielkość efektu jest zróżnicowana. Przedział predykcji obejmuje także efekt mały lub klinicznie nieistotny. Brak jednoznacznego wyjaśnienia tej rozbieżności w protokołach skutkuje obniżeniem pewności dowodów o 1 poziom (GRADE).
Identyfikacja efektu małych prób (Small-Study Effects) i asymetrii wykresu lejkowego (Funnel Plot):
Ostrzeżenie metodologiczne: Wykryto sygnał możliwego efektu małych badań (small-study effect). Może on oznaczać, że raportowany efekt jest zawyżony, ale nie pozwala samodzielnie stwierdzić intencjonalnego błędu publikacyjnego. Obniżono pewność dowodów o 1 poziom z ostrożności metodologicznej.
Śledź dokładną ścieżkę od surowych badań do końcowego poziomu pewności dowodu:
Zgodnie z zasadami EBP, synteza dowodów nie zastępuje indywidualnej konceptualizacji klinicznej ani diagnozy medycznej:
Zgodnie ze standardami rzetelności naukowej, synteza wprost wskazuje obszary niepewności i brakujących danych:
Illustrates treatment of chronic anxiety with schema/mode formulation and avoidance mechanisms.
Identified two facial-affect clusters with possible differences in treatment outcome.
Identifies heterogeneity of BPD symptoms within a strongly externalizing population, useful as a contrast to internalizing profiles.
Two facial-affect clusters emerged, with possible differences in treatment response.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
RCT oceniał biblioterapię opartą na ACT u dorosłych z przewlekłym bólem, czyli interwencję wykorzystującą akceptację, wartości i zaangażowane działanie.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Pretreatment sessions set the foundation for commitment, treatment participation and the long-term DBT aim of constructing a life worth living.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Three subtypes: emotional/disinhibited, low anxiety and inhibited; trajectories differed for symptoms and dissociation.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Identified predictors of discontinuation and recovery within an RCT comparing ST and TFP; not a mode-specific trial.
Higher-risk borderline-feature profiles differed with maltreatment chronicity, timing and recency.
Uczestnicy, którzy akceptowali emocje podczas ekspozycji na smutny materiał, wykonywali późniejsze zadanie samokontroli lepiej niż osoby instruowane do tłumienia emocji oraz grupa kontrolna.