ITI oceniano u 124 weteranów; wyniki wspierały jego rzetelność i trafność dla ICD-11 PTSD/CPTSD, z akceptowalnym modelem obejmującym wyższy czynnik CPTSD.
W N=1526 badano PTSD/CPTSD, ekspozycję na traumę i czynniki psychospołeczne w starszym wieku; model PTSD/DSO wspierał konstrukt ICD-11.
W N=463 uczucia porażki i bezwartościowości były najbardziej centralnymi objawami, a długotrwałe zdenerwowanie łączyło sieć PTSD z DSO.
Badanie wykazało 11% prawdopodobnego CPTSD; ważnymi predyktorami były m.in. abuse seksualne, neglect emocjonalny i fizyczny oraz życie z osobą chorą psychicznie.
Włączono 10 publikacji; wyniki dały wstępne dowody, że cyfrowe interwencje mogą zmniejszać objawy CPTSD i są akceptowane przez część osób po kompleksowej traumie.
Artykuł omawia potencjalne zastosowanie CFT do CPTSD i podkreśla, że najskuteczniejsze podejścia pozostają przedmiotem dalszych badań.
33,9% próby spełniało kryteria CPTSD; status CPTSD wiązał się z myślami i próbą samobójczą, a negative self-concept był szczególnie związany z planem i próbą.
Badanie oceniało niemiecką wersję ITI jako klinicznego narzędzia do różnicowania PTSD i CPTSD po wdrożeniu ICD-11.
ESTAIR była wykonalna i bezpieczna; redukcja ITQ PTSD i DSO była większa w czasie, z dużymi efektami przed–po (d=1,78 PTSD; d=2,00 DSO).
HOPE wykazała wykonalność, akceptowalność i spadek objawów PTSD utrzymujący się przy 6-miesięcznym obserwacja odroczonaw specjalistycznej opiece.