Założenia teoretyczne i cel dydaktyczny modelu BPD-M6
Model przedstawia współczesną architekturę diagnostyczną WHO ICD-11. Kluczowa zasada taksonomiczna: ICD-11 zastąpiła kategorialne diagnozy zaburzeń osobowości oceną nasilenia (6D10.0–6D10.2 oraz podprogowe „trudności osobowości” QE50.7), pięcioma kwalifikatorami domen cech (6D11.0–6D11.4) oraz opcjonalnym kwalifikatorem wzorzec borderline (6D11.5), który nie jest odrębną diagnozą BPD, lecz deskryptorem dopisywanym do rozpoznania zaburzenia osobowości o określonym nasileniu. [1] [2] [3]
Weryfikacja źródłowa i karty twierdzeń (Claim Cards)
[BPD-M6-C1] Klasyfikacja WHO ICD-11 zniosła tradycyjne podtypy zaburzeń osobowości z ICD-10 (w tym F60.3 — osobowość chwiejną emocjonalnie), zastępując je pojedynczą kategorią Zaburzenia osobowości (6D10) stopniowaną według nasilenia oraz kwalifikatorami pięciu domen cech (6D11.0–6D11.4) i wzorca borderline (6D11.5). (World Health Organization (2022/2024). ICD-11 Clinical Descriptions and Diagnostic Requirements for Mental and Behavioural Disorders; Tyrer, P., Mulder, R., Kim, Y.-R., & Crawford, M. J. (2019). World Psychiatry, 18(1), 77–89., Sekcja 6D10–6D11.5; Tyrer et al. (2019), s. 78–84.). Granice interpretacji: Kwalifikator 6D11.5 w dużej mierze pokrywa się z domenami Negatywnej Afektywności i Rozhamowania, dlatego w literaturze naukowej trwa dyskusja nad jego redundancją. [1] [2] [3]
Granice interpretacyjne i ostrożność kliniczna
Ograniczenia metodologiczne i kliniczne modelu: Uwaga chronologiczna: artykuł przeglądowy Jackiewicz i Marcinów (2014) powstał w okresie publikacji DSM-5 (2013), przed zatwierdzeniem ostatecznej wersji ICD-11 (2019/2022); dane w tym modelu odzwierciedlają aktualny stan klasyfikacji WHO zweryfikowany w 2026 r. Nie wolno mieszać 5 domen cech ICD-11 (zawierających Anankastię, bez Psychotyzmu) z 5 domenami DSM-5 AMPD (zawierającymi Psychotyzm, bez odrębnej Anankastii). Opis kodów ICD-11 ma charakter wyłącznie informacyjno-naukowy — rozpoznanie kliniczne może postawić jedynie uprawniony lekarz psychiatra lub psycholog kliniczny. [1] [2] [3]