Działanie

Autobus ACT

Wyobraź sobie, że Twoje życie to autobus, a Ty jesteś jego kierowcą. Masz jasno obrany cel podróży (swoje wartości). Niestety, po drodze zabrałeś na pokład hałaśliwych, przerażających pasażerów (Twoje lęki, zniekształcenia, bolesne wspomnienia). Pasażerowie ci krzyczą: "Zjedź z tej drogi!", "Rozbijesz się!", "Jesteś beznadziejnym kierowcą!". Masz wybór: możesz zatrzymać autobus i iść z nimi dyskutować, oddać im kierownicę, albo... uznać, że hałasują z tyłu, a Ty i tak jedziesz tam, gdzie chcesz.

Co ta metafora tłumaczy?

  • Koncept zaangażowanego działania (Committed Action) pomimo strachu
  • Fuzję i defuzję myśli
  • Uświadomienie sobie, kto faktycznie trzyma kierownicę w Twoim życiu
  • Fakt, że nie musisz wyrzucić pasażerów, żeby kontynuować jazdę

Gdzie używa się jej w terapii?

  • ACT (Wartości i Działanie)
  • Terapia Schematów

Dlaczego to działa? (Warstwa biologiczna)

Metafora uczy przechodzenia od układu unikania behawioralnego (BIS, zdominowanego przez ciało migdałowate) do układu aktywacji behawioralnej (BAS, zdominowanego przez prążkowie i układ dopaminergiczny). Rezygnacja z walki z pasażerami zmniejsza obciążenie poznawcze kory przedczołowej, uwalniając zasoby na kierowanie uwagi ku wartościowym celom (układ orientacyjny).

Jak to może wyglądać w codziennym życiu?

SCENARIUSZ:

Chcesz poprosić o podwyżkę, ale paraliżuje Cię lęk.

  • 1. Cel: Chcesz wyższej pensji (Wartość: docenienie, niezależność). Wsiadasz za kierownicę.
  • 2. Pasażerowie wstają: Lęk i Wewnętrzny Krytyk krzyczą: "Wyśmieje cię!", "Jesteś nic nie warta!".
  • 3. Decyzja: Zamiast zatrzymywać się przed gabinetem szefa i tłumaczyć pasażerom, dlaczego zasługujesz na podwyżkę, po prostu chwytasz kierownicę mocniej, czujesz lęk, słyszysz ich i... pukasz do drzwi.

Działanie nie wymaga uprzedniego wyciszenia umysłu. Możesz działać razem z lękiem.

Błędne interpretacje i kiedy to NIE pomaga

  • "Najpierw muszę uspokoić wszystkich pasażerów, a potem ruszę w drogę."
  • "Jeśli pasażer jest głośny, to znaczy, że powinnam oddać mu kierownicę."
  • Pasażerowie mogą tylko krzyczeć. Nie mogą przejąć fizycznej kontroli nad Twoim ciałem (kierownicą).
  • Możesz zaprosić pasażera imieniem Strach do jazdy na przednim siedzeniu, o ile to Ty kierujesz.

Ta metafora może być MNIEJ pomocna:

  • gdy pasażer zgłasza rzeczywiste, logistyczne zagrożenie, które trzeba racjonalnie sprawdzić (np. "brakuje nam paliwa").