Diagnoza zaburzeń osobowości: użyteczność kliniczna i stygmatyzacja
Status: PUBLISHED · relacja: EXPLICIT_SOURCE_LINK
- FACT — Autorzy porównali postrzeganą przez klinicystów użyteczność kliniczną diagnoz przedstawionych zgodnie z DSM-5 i AMPD oraz sprawdzili związek sposobu prezentacji trudności z ocenami stygmatyzacji.
- FACT — Badanie obejmowało cztery profile kliniczne przedstawione w trzech wariantach: bez informacji diagnostycznej, zgodnie z DSM-5 i zgodnie z AMPD.
- FACT — W badaniu uczestniczyło 89 osób, w tym 40 psychologów klinicznych, 26 psychologów i 23 osoby szkolące się podyplomowo.
- RESULT — Nie stwierdzono istotnego efektu głównego systemu diagnostycznego dla użyteczności klinicznej; stwierdzono natomiast efekt rodzaju winiety.
- RESULT — Warunek bez informacji diagnostycznej wiązał się z wyższymi ocenami stygmatyzacji niż warunki DSM-5 i AMPD.
- RESULT — Najwyższą stygmatyzację odnotowano w winiecie depresji z subklinicznymi cechami BPD bez informacji diagnostycznej.
- RESULT — Informacja diagnostyczna wiązała się z trafniejszym rozpoznaniem OCPD i StPD, ale nie wykazano istotnych różnic w rekomendowaniu leczenia opartego na dowodach.
- RESULT — Klinicyści deklarowali mniejszą gotowość do zaoferowania leczenia osobie z profilem StPD; przypadek depresji z subklinicznymi cechami BPD postrzegano jako łatwiejszy do skierowania do innej placówki.
- INTERPRETATION — Autorzy wskazują, że wyższa stygmatyzacja w winiecie depresji z subklinicznymi cechami BPD mogła częściowo wynikać z postrzeganego ryzyka związanego z próbą samobójczą opisaną w tym przypadku.
- LIMITATION — Wyniki ograniczają niewielka próba, specyfika badanej grupy i wykorzystanie hipotetycznych winiet.
- LIMITATION — Badanie nie dowodzi, że samo podanie diagnozy zawsze zmniejsza stygmatyzację ani że wyniki z winiet bezpośrednio przewidują rzeczywiste decyzje terapeutyczne.