Opracowania Przeglądu oznaczone tagiem „DSO”. Najnowsze publikacje są prezentowane jako pierwsze.
19 artykułów spełniło kryteria; raportowane odsetki CPTSD w badaniach wynosiły 2–86%, a wyższe były w próbach klinicznych. Związki obejmowały długotrwałą traumatyzację i post-migration difficulties.
W N=202 wsparto użyteczność norweskiego ITQ; podskale negative self-concept i relational disturbances miały akceptowalną generalizowalność, natomiast affective dysregulation wykazywała więcej błędu pomiaru.
Badanie populacyjne oceniało częstość i korelaty PTSD/CPTSD według ICD-11, wspierając rozróżnienie dwóch pokrewnych zaburzeń stresowych.
LCA wyróżniła klasę CPTSD 29,5%; członkostwo wiązało się z kumulacją traumy, a płeć żeńska była silnym predyktorem klasy CPTSD względem niskich objawów.
Badanie wykazywało różnice w nasileniu objawów, dystresie, chorobach współistniejących i upośledzeniu pracy między PTSD a CPTSD.
Chińska wersja ITQ była badana pod kątem trafności i zgodności z modelem ICD-11 PTSD/CPTSD.
IRT i CFA doprowadziły do zoptymalizowanej 12-itemowej wersji ITQ; struktura latentna była zgodna z wcześniejszymi badaniami.
W N=193 ścieżka od maltreatment do DSO była częściowo pośredniczona przez regulację emocji, podczas gdy ścieżka do PTSD była bardziej bezpośrednia.
W N=106 ICD-11 CPTSD wyróżniało się m.in. wyższą dysocjacją, depresją i cechami BPD względem ICD-11 PTSD oraz silniejszymi związkami z depresją i suicydalnością niż DSM-5 PTSD.
W próbie N=171 dwuczynnikowy model drugiego rzędu najlepiej reprezentował PTSD/CPTSD, a oba konstrukty różnicowały się względem zmiennych kryterialnych.
Artykuły mają stabilne adresy, daty publikacji, uporządkowane źródła oraz osobne dane maszynowe. Przy cytowaniu warto wskazać zarówno opracowanie, jak i źródło naukowe wymienione w Warstwie Naukowej.
RSS · JSON Feed · Mapa XML · llms.txt · Indeks JSON dla narzędzi · Rejestr źródeł i DOI