Założenia teoretyczne i cel dydaktyczny modelu BPD-M12
Model łączy w jednym spójnym schemacie trzy komplementarne wątki: (1) chronologiczną oś ewolucji pojęcia od XVII/XIX wieku do DSM-5-TR i ICD-11, (2) przełomowy artykuł przeglądowy Johna Gundersona i Margaret Singer (1975: Defining borderline patients: An overview, PMID: 802958), w którym sformułowano 6 cech diagnostycznych pacjentów borderline, oraz (3) opracowany na tej podstawie ustrukturyzowany wywiad Diagnostic Interview for Borderlines (DIB; Gunderson i Kolb, 1978; Gunderson, Kolb i Austin, 1981; zrewidowany jako DIB-R przez Zanarini i in., 1989). Uwaga źródłowa: w artykule przeglądowym Jackiewicz i Marcinów (2014, s. 20–21, 23–24) opis wywiadu DIB oraz praca Gundersona i Singer (1975) są omawiane łącznie — niniejszy model precyzyjnie rozdziela publikację 6 cech (1975) od samego narzędzia DIB (1978/1981). [1] [2] [3] [4] [5]
Weryfikacja źródłowa i karty twierdzeń (Claim Cards)
[BPD-M12-C1] W artykule z 1975 roku („Defining borderline patients: An overview”, Am J Psychiatry, 132(1), 1–10; PMID: 802958) John Gunderson i Margaret Singer sformułowali 6 cech diagnostycznych pacjentów borderline; na tej podstawie Gunderson wraz z Jonathanem Kolbem i współpracownikami (Gunderson & Kolb, 1978; Gunderson, Kolb, & Austin, 1981) opracowali ustrukturyzowany wywiad Diagnostic Interview for Borderlines (DIB), zrewidowany później jako DIB-R (Zanarini et al., 1989). (Gunderson, J. G., & Singer, M. T. (1975). Defining borderline patients: An overview. American Journal of Psychiatry, 132(1), 1–10; Gunderson, J. G., & Kolb, J. E. (1978). Discriminating features of borderline patients. American Journal of Psychiatry, 135(7), 792–796; Gunderson, J. G., Kolb, J. E., & Austin, V. (1981). The Diagnostic Interview for Borderline Patients. American Journal of Psychiatry, 138(7), 896–903; Jackiewicz, M., & Marcinów, M. (2014). Psychoterapia, 1(168), 17–33., Gunderson & Singer (1975), s. 1–10; Gunderson, Kolb, & Austin (1981), s. 896–903; Jackiewicz & Marcinów (2014), s. 20–21, 23–24.). Granice interpretacji: W artykule przeglądowym Jackiewicz i Marcinów (2014, s. 20–21) wywiad DIB jest omawiany bezpośrednio przy pracy Gundersona i Singer (1975), należy jednak pamiętać, że praca z 1975 r. definiowała 6 cech klinicznych, natomiast sam kwestionariusz wywiadu DIB został opublikowany przez Gundersona, Kolba i Austina w latach 1978–1981. [1] [2] [3] [4] [5]
Granice interpretacyjne i ostrożność kliniczna
Ograniczenia metodologiczne i kliniczne modelu: Doprecyzowanie bibliograficzne: artykuł Gundersona i Singer (1975) przedstawia 6 cech diagnostycznych pacjentów borderline, natomiast sam wywiad DIB (Diagnostic Interview for Borderlines) został opracowany i opublikowany na tej podstawie przez Gundersona, Kolba i Austina (1978, 1981) oraz zrewidowany jako DIB-R przez Zanarini i in. (1989). Wczesne pojęcia historyczne (np. „ambulatoryjna schizofrenia” Zilboorga z 1941 r. czy „pogranicze nerwicy i psychozy” Sterna z 1938 r.) należą do historii psychiatrii i NIE oznaczają, że współczesne BPD jest formą schizofrenii. Oryginalne kryteria Gundersona i Singer (1975) obejmowały obserwacje z testu Rorschacha, które nie wchodzą w skład współczesnych kryteriów DSM-5-TR ani ICD-11. [1] [2] [3] [4] [5]