Transdiagnostyczne DBT w leczeniu uzależnień: duże efekty regulacji emocji, ale także wyraźny problem z retencją
Status: PUBLISHED · relacja: EXPLICIT_SOURCE_LINK
- FACT — W badaniu uczestniczyło 35 pacjentów; 89% miało zaburzenie używania substancji, 14% zaburzenie zachowań nałogowych, a 20% zaburzenie odżywiania. BPD współwystępowało u 42,9%.
- FACT — Wskaźnik pełnego dropoutu wyniósł 21% na poziomie wszystkich 62 udziałów w cyklu; częściowe przerwanie z późniejszym powrotem wyniosło 6%.
- FACT — Efekt dla DERS wyniósł d = 0,9, dla CERQ+ d = 0,978, dla CERQ− d = 1,04, dla UPPS d = 0,586, a dla KIMS d = 0,766.
- FACT — Poprawa DERS wyniosła 25,6% u osób z BPD i 16,5% bez BPD; różnica nie była istotna (d = 0,429; p = 0,102).
- FACT — W cyklach prowadzonych przez terapeutów z doświadczeniem poniżej 3 cykli spadek retencji i poprawy był największy; po formalnym szkoleniu na poziomie średnim retencja i poprawa ponownie wzrosły opisowo.
- FACT — Różnica doświadczenia terapeutów między osobami, które przerwały udział, a tymi, które pozostały, była istotna: 2,74 versus 4,40 cyklu (effect size 0,320; p = 0,001).
- UNCERTAINTY — Mała próba, naturalistyczny przed–po charakter i brak grupy kontrolnej oznaczają, że efektów nie można interpretować jako dowodu skuteczności DBT względem alternatywnego leczenia.