Strukturalna synteza wyników bez iluzji metaanalizy. Osobna ocena dla każdego wyniku (Outcomes), tabela Summary of Findings, algorytm spójności (Inconsistency) oraz jawna analiza ryzyka błędu publikacyjnego.
Pewność dowodów dla bezpośredniego efektu interwencji jest umiarkowana. Nie ma pewności, czy efekt utrzymuje się w pełni po 12 miesiącach oraz czy interwencja wyraźnie przewyższa inne aktywne formy psychoterapii o zbliżonej intensywności.
Zgodnie z GRADE, każdy wynik kliniczny oceniany jest niezależnie z uwzględnieniem kierunku efektu, pewności oraz głównych ograniczeń:
| Punkt końcowy (Outcome) | Komparator / Kontrola | Szacowany efekt | Pewność dowodów | Badania | Główne ograniczenie i nawigacja |
|---|---|---|---|---|---|
| Objawy po zakończeniu terapii | Aktywna kontrola / TAU / Waitlist | Poprawa (istotna) | Umiarkowana | 218 |
Różnorodność protokołów interwencji. Dane liczbowe w Ledgerze → |
| Funkcjonowanie psychospołeczne | Zwykła opieka (TAU) / Aktywna | Możliwa poprawa | Niska | 4 |
Mniejsza liczba prób raportujących to kryterium. Węzły w Argument Map → |
| Trwałość efektu po roku (Follow-up) | Aktywna kontrola / Obserwacja | Niepewny kierunek | Bardzo niska | 2 |
Krótki follow-up, utrata uczestników (attrition). Ocena w Radarze → |
| Działania niepożądane i szkody | Wszystkie grupy kontrolne | Nieustalone | Bardzo niska | 1 |
Brak standaryzowanego protokołu raportowania szkód. Sprawdź w Ledgerze → |
Analiza 6 etapów: porównywalność, kierunek efektów, nakładanie CI, progi kliniczne (MCID), heterogeniczność i próby wyjaśnienia:
Komunikat algorytmu: Włączone badania wykazują spójny kierunek poprawy klinicznej bez poważnych rozbieżności w punktach końcowych. Brak podstaw do obniżenia pewności z tytułu niespójności.
Identyfikacja efektu małych prób (Small-Study Effects) i asymetrii wykresu lejkowego (Funnel Plot):
Ostrzeżenie metodologiczne: Wykryto sygnał możliwego efektu małych badań (small-study effect). Może on oznaczać, że raportowany efekt jest zawyżony, ale nie pozwala samodzielnie stwierdzić intencjonalnego błędu publikacyjnego. Obniżono pewność dowodów o 1 poziom z ostrożności metodologicznej.
Śledź dokładną ścieżkę od surowych badań do końcowego poziomu pewności dowodu:
Zgodnie z zasadami EBP, synteza dowodów nie zastępuje indywidualnej konceptualizacji klinicznej ani diagnozy medycznej:
Zgodnie ze standardami rzetelności naukowej, synteza wprost wskazuje obszary niepewności i brakujących danych:
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Uwzględniono 16 RCT z sześciu krajów i 711 uczestników. Wykazano istotne redukcje lęku (SMD -0,41 po interwencji), depresji (SMD -0,45) i poprawę elastyczności psychologicznej (SMD -0,81); wyniki follow-up były dostępne dla części efektów.
Najmocniejszy sygnał dotyczył depresji; efekt lęku zniknął po korekcie biasu publikacyjnego.
Efekty głównych wyników wynosiły d=0,25–0,35 względem aktywnej kontroli i d=0,43–0,58 względem listy oczekujących. Efekty dla afektu, lęku uogólnionego i objawów depresyjnych były ograniczone.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Aplikacja zwiększyła częstość otwierania 2,4 raza i czas zaangażowania 3,8 raza; ogólna redukcja GAD-7 i PHQ-9 nie różniła się między grupami.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
12 RCT dla stresu, n=785; g=-0.35 dla subiektywnego stresu; także istotne wyniki dla lęku i depresji.
Nietolerancja dystresu uległa zmniejszeniu w trakcie terapii, a większy jej spadek wiązał się z niższym nasileniem depresji i lęku.
Program prowadził do większej 6-miesięcznej redukcji stresu rodzicielskiego oraz problemów emocjonalnych i behawioralnych dzieci; poprawiała się też elastyczność psychologiczna i kompetencje rodzicielskie. Redukcja depresji i lęku rodziców była widoczna bezpośrednio po interwencji, ale nie była utrzymana w 6-miesięcznej ocenie.
Wcześniej raportowana część kliniczna wskazywała na poprawę lęku; analiza tej publikacji koncentrowała się na funkcji naczyniowej i markerach zapalnych. Poprawa lęku nie przełożyła się na istotną zmianę badanych biomarkerów.
The genAI solution increased engagement frequency 2.4x and duration 3.8x versus digital workbooks, while anxiety/depression symptom outcomes and adverse events were comparable overall.
No statistically significant difference between dCBT and face-to-face CBT (g=.17, 95% CI -0.02 to .36). dCBT outperformed active controls (g=-.77) and passive controls (g=-.92).
CBT was associated with RCSI 50%, with moderate-to-large pre-post effect sizes for anxiety (d=.77), depression (d=.76) and functioning (d=.63). Personality-disorder diagnosis did not independently predict outcomes after controlling for baseline severity, dropout and sessions.
GAD-7: interakcja czas×grupa F(1.85, 98.14)=8.60, p<.001, η²=.14; d=-1.14 po 4 tyg. PHQ-9: F(1.69, 89.30)=13.88, p<.001, η²=.21; d=-1.49 po 4 tyg. Istotna przewaga nad grupą oczekującą.