Tolerancja na dystres a całożyciowa częstość samouszkodzeń bez intencji samobójczej (NSSI): przegląd systematyczny i metaanaliza
Co to źródło mówi o mechanizmie STOP — i czego nie mówi?
Karta badania
- Kto był badany
- Badania nad NSSI i tolerancją na dystres
- N
- Nie podano
- Główny rezultat
- Zsyntetyzowano związek między tolerancją na dystres a całożyciową częstością NSSI, wykazując istotne korelacje transdiagnostyczne.
- Ograniczenie
- POŚREDNIA
Metaanaliza podsumowała związek między deficytami tolerancji na dystres a całożyciową częstością samouszkodzeń bez intencji samobójczej, wskazując na istotną rolę regulacji afektu w powstrzymywaniu impulsów samouszkadzających.
- Co badano?: Związek metaanalityczny między poziomem tolerancji na dystres a historią i częstością podejmowania NSSI.
- Jaki jest główny wynik?: Niższa tolerancja na dystres wiąże się ze zwiększoną podatnością na samouszkodzenia i ich większą częstotliwością życiową.
- Granica wniosku: POŚREDNIA
Mapa badania / dowodu STOP DBT
POŚREDNIA • 2 elementy • Zgodnie z publikacją
Zakres dowodu: POŚREDNIA • Badania nad NSSI i tolerancją na dystres • Zgodnie z publikacją
Przydział: Zgodnie z projektem publikacji
Liczebność poszczególnych grup lub elementów nie jest podana w rekordzie źródłowym, dlatego nie pokazujemy sztucznych wartości.
Co badano?
Przegląd systematyczny i metaanaliza; Badania nad związkiem między NSSI a tolerancją na dystres.
Najważniejszy wynik
Metaanaliza wykazała istotny związek między niższą tolerancją na dystres a wyższą całożyciową częstością samouszkodzeń (NSSI), zwracając uwagę na heterogeniczność zależną od wieku i badanej grupy.
Znaczenie dla STOP
STOP można traktować jako strategię przerwania automatycznego łańcucha reakcji i stworzenia miejsca na wybór dalszego działania. To źródło dostarcza dowodu na faktycznie badaną interwencję lub komponent, a nie automatycznie na cały STOP.
Granice wniosku
Zakres źródła musi pozostać przypisany badanej interwencji.