Wsparcie · Kryzys · Żałoba

Dwuprocesowy model żałoby

Model oscylacji pomiędzy orientacją na stratę a orientacją na odbudowę życia autorstwa Stroebe i Schut (1999). Zastrzeżenie: Materiał ma charakter wyłącznie psychoedukacyjny i nie stanowi diagnozy.

Model Stroebe i Schut (1999)

Codzienne doświadczenia
Zorientowanie na stratę
  • Żal
  • Myśli intruzywne o stracie
  • Unikanie bliskości
  • Unikanie odbudowy życia
  • Zaprzeczanie zmianom
↕ Oscylacja
Zorientowane na odbudowę życia po stracie
  • Przygotowywanie się do zmiany
  • Robienie nowych rzeczy
  • Nie koncentrowanie się na żałobie
  • Nowe role życiowe, relacje i tożsamość

Co ten model pokazuje?

Model ukazuje żałobę jako dynamiczny, dwutorowy proces oscylacji (falowania) między koncentrowaniem się na bólu po stracie bliskiej osoby a radzeniem sobie z wyzwaniami odmienionej codzienności (odbudową).

Jak czytać pętlę?

  • Zasada 1: Naturalna żałoba wymaga elastycznego przemieszczania się między jednym biegunem a drugim ("oscylacji"). Czasem płaczemy i wspominamy zmarłego (strata), a czasem idziemy do pracy lub płacimy rachunki (odbudowa).
  • Zasada 2: Patologia pojawia się, gdy następuje chroniczne zablokowanie tylko w jednym z obszarów – ciągłe unikanie konfrontacji ze stratą (i ucieczka w odbudowę) lub całkowite zatopienie w żalu bez prób zaadaptowania się do nowego życia.

Gdzie może pomóc CBT / ACT?

Terapia wspiera pacjenta w przywróceniu naturalnej, zdrowej oscylacji. Pomaga w uprawomocnieniu trudnych emocji (strata) oraz wyznaczaniu celów behawioralnych (odbudowa), jednocześnie dekonstruując blokady (np. poczucie winy z powodu uśmiechu czy odczuwania radości w procesie żałoby).

Powiązane zasoby (Przykłady)

Bibliografia

  • [1] Stroebe, M., & Schut, H. (1999). The dual process model of coping with bereavement: Rationale and description. Death Studies, 23(3), 197-224. DOI: 10.1080/074811899201046 PMID: 10848151