Metafora Warsztatu Konserwacji i Rekonstrukcji Architektonicznej
Co ta metafora tłumaczy?
- Ocena nośności konstrukcji i stabilności fundamentów gmachu: Ocena stopnia nasilenia zaburzenia osobowości (Łagodne, Umiarkowane, Ciężkie)
- Inwentaryzacja zachowanych, sprawnych skrzydeł budynku i stabilnych ścian: Identyfikacja zasobów pacjenta, zachowanych ról zawodowych i relacji interpersonalnych
- Charakterystyka specyfiki materiałowej i stylu detali architektonicznych: Profilowanie domen cech patologicznych (np. anankastyczność, negatywna afektywność, izolacja)
- Odróżnienie lokalnego uszkodzenia dachu po burzy od wady konstrukcyjnej: Różnicowanie ostrej reakcji na kryzys sytuacyjny/lękowy od utrwalonego zaburzenia osobowości
- Indywidualny plan renowacji uzgadniany z właścicielem obiektu: Przykładowe kierunki pomocy uzgadniane dialogowo z pacjentem z uwzględnieniem jego celów
Gdzie używa się jej w terapii?
Błędne interpretacje i kiedy to NIE pomaga
Ta metafora może być MNIEJ pomocna:
- Metafora obiektu architektonicznego ma charakter dydaktyczny. W odróżnieniu od struktur materialnych, ludzka osobowość cechuje się dynamiczną plastycznością psychologiczną i zdolnością do adaptacyjnej reorganizacji w procesie psychoterapeutycznym.
- Nie stosować jako dosłownej oceny zachowania pacjenta.
- W stanie ostrej dysregulacji afektywnej pierwszeństwo mają techniki behawioralne TIPP/STOP, a nie analiza metafory.