Metafora koncepcyjna: Powieściopisarz własnej biografii
Co ta metafora tłumaczy?
- Zdarzenia i surowy rękopis: Materiał autobiograficzny dostępny w pamięci epizodycznej, będący bazą do rekonstrukcji.
- Wybór kluczowych scen i rozdziałów: Selekcja punktów zwrotnych, wspomnień szczytowych i kryzysów istotnych dla poczucia tożsamości.
- Styl narracyjny i motywy fabularne: Wzorce interpretacyjne: motywy sprawstwa, wspólnotowości oraz sekwencje odkupienia i skażenia.
- Poczucie spójności powieści: Koherencja narracyjna i subiektywne poczucie ciągłości Ja w czasie pomimo zachodzących zmian.
- Kolejne wydania i autorskie rewizje: Zdolność do reinterpretacji przeszłych doświadczeń pod wpływem nowych relacji, ról lub psychoterapii.
Gdzie używa się jej w terapii?
Błędne interpretacje i kiedy to NIE pomaga
Ta metafora może być MNIEJ pomocna:
- Pamięć autobiograficzna nie jest świadomie planowaną książką fabularną; człowiek nie ma pełnej kontroli nad faktami ani dostępnością wspomnień, nie każde cierpienie musi prowadzić do 'szczęśliwego zakończenia', a metafora nie jest narzędziem diagnostycznym.
- Nie stosować jako dosłownej oceny zachowania pacjenta.
- W stanie ostrej dysregulacji afektywnej pierwszeństwo mają techniki behawioralne TIPP/STOP, a nie analiza metafory.