Metafora koncepcyjna: Trzy mapy tego samego terenu klinicznego
Co ta metafora tłumaczy?
- Teren i ukształtowanie krajobrazu: Rzeczywiste, złożone funkcjonowanie psychospołeczne pacjenta, jego cierpienie i adaptacja.
- Mapa nawigacyjna ICD-11: Praktyczny system kliniczny: ocena ogólnego nasilenia dysfunkcji (łagodne/umiarkowane/ciężkie) oraz dominujące kierunki cechowe.
- Mapa hybrydowa AMPD: Struktura Sekcji III DSM-5: rozróżnienie fundamentu funkcjonowania (Kryterium A) od zróżnicowanego profilu 25 faset cech (Kryterium B).
- Satelitarna mapa hipsometryczna HiTOP: Empiryczna, ilościowa taksonomia psychometryczna badająca ciągłą hierarchię spektrów w badaniach naukowych.
- Skala i legenda mapy: Ramy pojęciowe i ograniczenia modelu: mapa nie jest tożsama z żywym terenem ani nie wyjaśnia pełnej historii jego powstania.
Gdzie używa się jej w terapii?
Błędne interpretacje i kiedy to NIE pomaga
Ta metafora może być MNIEJ pomocna:
- Żadna mapa nie jest samym człowiekiem; modele klasyfikacyjne to narzędzia porządkujące obserwację kliniczną, które nie zastępują indywidualnej konceptualizacji, nie wyznaczają automatycznie terapii ani nie dowodzą pojedynczej przyczyny biologicznej.
- Nie stosować jako dosłownej oceny zachowania pacjenta.
- W stanie ostrej dysregulacji afektywnej pierwszeństwo mają techniki behawioralne TIPP/STOP, a nie analiza metafory.