Metafora metodologiczna: Ewolucja kartografii naukowej umysłu
Co ta metafora tłumaczy?
- Wczesne szkice żeglarskie: Klasyczne systemy kliniczne (Freud, Jung, Adler) — bogate intuicje i hipotezy z obserwacji klinicznej.
- Pomiary geodezyjne i triangulacja: Eksperyment behawioralny, psychometria i analiza czynnikowa — standaryzacja narzędzi i empiryczna weryfikacja.
- Wielowarstwowe mapy satelitarne (GIS): Współczesne modele wielopoziomowe łączące taksonomie cech, mechanizmy poznawczo-afektywne i genetykę ilościową.
Gdzie używa się jej w terapii?
Błędne interpretacje i kiedy to NIE pomaga
Ta metafora może być MNIEJ pomocna:
- Metafora rozwoju kartografii ma charakter dydaktyczny. W nauce historyczne teorie nie znikają całkowicie — stanowią kontekst konceptualny i źródło hipotez wciąż badanych współczesnymi metodami.
- Nie stosować jako dosłownej oceny zachowania pacjenta.
- W stanie ostrej dysregulacji afektywnej pierwszeństwo mają techniki behawioralne TIPP/STOP, a nie analiza metafory.