Tele-DBT

Światłowodowy most z awaryjną radiostacją naziemną

Prowadzenie terapii DBT przez Internet przypomina komunikację między bazą kosmiczną na Ziemi a załogą lądownika na odległej stacji badawczej. Przez kabel światłowodowy płynie krystaliczny obraz i dźwięk wysokiej rozdzielczości — terapeuta i pacjent widzą swoje twarze, rozmawiają i analizują wykresy na współdzielonym ekranie tak, jakby siedzieli w jednym pokoju. Gdy jednak na stacji badawczej dojdzie do rozszczelnienia kadłuba (ostry impuls samobójczy), terapeuta zza ekranu nie może własnymi rękami zakręcić zaworu. Dlatego Tele-DBT nie jest samym monitorem: pod stacją badawczą zawsze czuwa lokalny zespół naziemny (zweryfikowany adres, zaufana osoba bliska, numer do lokalnego pogotowia ratunkowego), który na sygnał z bazy natychmiast zabezpiecza fizyczne otoczenie pacjenta.

Co ta metafora tłumaczy?

  • Światłowodowe łącze wideo: Wideokonferencja terapeutyczna — Platforma komunikacji umożliwiająca regularne sesje i trening umiejętności na odległość.
  • Rozszczelnienie kadłuba stacji: Gwałtowny kryzys afektywny pacjenta — Nagły wzrost ryzyka suicydalnego w trakcie lub po zakończeniu sesji online.
  • Baza naziemna i radiostacja: Protokół bezpieczeństwa i osoba kontaktowa — Realne zabezpieczenie pacjenta w jego fizycznym miejscu zamieszkania.
  • Cyfrowy dziennik pokładowy: Aplikacja Diary Card w smartfonie — Ciągły monitoring nawyków i umiejętności bez opóźnień papierowych.

Gdzie używa się jej w terapii?

  • Monografia kliniczna
  • Metafora koncepcyjna
  • Psychoterapia.no

Błędne interpretacje i kiedy to NIE pomaga

Ta metafora może być MNIEJ pomocna:

  • Terapia przez ekran wymaga stabilnego łącza i bezpiecznego, prywatnego pokoju wolnego od podsłuchu domowników.
  • Nie stosować jako dosłownej oceny zachowania pacjenta.
  • W stanie ostrej dysregulacji afektywnej pierwszeństwo mają techniki behawioralne TIPP/STOP, a nie analiza metafory.

Powiązane mechanizmy

  • Regulacja emocji
  • Psychoterapia borderline