Metafora koncepcyjna: Witraż niezespolonych barw i ołowiane ramy rozszczepienia
Co ta metafora tłumaczy?
- Jednolita, gładka tafla szkła (NPO): Neurotyczna tożsamość zintegrowana: widzenie siebie i innych w realistycznych, szarych i ciepłych odcieniach
- Grube ołowiane ramy oddzielające szkło białe od czarnego (BPO): Rozszczepienie (splitting): aktywna obrona izolująca dobre reprezentacje przed niszczącym afektem agresji
- Nagła zmiana kąta padania światła ukazująca tylko jeden kolor: Oscylacja afektywna: przechodzenie od bezkrytycznej idealizacji do totalnej dewaluacji obiektu
- Mocna rama okienna trzymająca witraż w ścianie: Zachowane testowanie rzeczywistości: pacjent wie, gdzie kończy się okno, a zaczyna świat na zewnątrz
- Szkło rozbite w pył na podłodze (PPO): Psychotyczna utrata granic Ja i zniszczenie kontaktu z obiektywną rzeczywistością
Gdzie używa się jej w terapii?
Błędne interpretacje i kiedy to NIE pomaga
Ta metafora może być MNIEJ pomocna:
- Metafora witrażu obrazuje dynamikę intrapsychiczną rozszczepienia, lecz nie oddaje biologicznych procesów dysregulacji neurochemicznej i urazów rozwojowych.
- Nie stosować jako dosłownej oceny zachowania pacjenta.
- W stanie ostrej dysregulacji afektywnej pierwszeństwo mają techniki behawioralne TIPP/STOP, a nie analiza metafory.