Metafora koncepcyjna: Złoty pałac luster a potłuczony, rozszczepiony kalejdoskop
Co ta metafora tłumaczy?
- Złoty pałac ze zwierciadłami powiększającymi sylwetkę (NPD): Patologiczne Ja wielkościowe (grandiose self) chroniące przed nieuświadomionym wstydem
- Wyrzucenie gościa z pałacu za wskazanie rysy na lustrze (NPD): Wściekłość narcystyczna i natychmiastowa dewaluacja w odpowiedzi na krytykę
- Potłuczone, chaotycznie rozsypujące się szkiełka kalejdoskopu (BPD): Dyfuzja tożsamości, brak stałego zrębu 'Ja' i chroniczne poczucie wewnętrznej pustki
- Rozpaczliwe błaganie gościa o złożenie szkiełek w całość (BPD): Lęk przed porzuceniem i desperackie wysiłki poszukiwania ukojenia w drugim człowieku
- Szczere łzy i ból z powodu skaleczenia kogoś odłamkiem szkła (BPD): Autentyczne poczucie winy, wstyd i chęć zadośćuczynienia po wygaśnięciu złości
Gdzie używa się jej w terapii?
Błędne interpretacje i kiedy to NIE pomaga
Ta metafora może być MNIEJ pomocna:
- Metafora ma charakter poglądowy i nie zastępuje profesjonalnej diagnozy psychodynamicznej i strukturalnej.
- Nie stosować jako dosłownej oceny zachowania pacjenta.
- W stanie ostrej dysregulacji afektywnej pierwszeństwo mają techniki behawioralne TIPP/STOP, a nie analiza metafory.